başa çıxdım, qaldın
sen. Bir böyük bacısı var, amma inanmıram seni
beyene.-İsmayıl ona baxıb zarafatla dillendi.
-Pah, ne olmuş bana? Benden iyisinimi
bulacak? Güzelmi peki?-Emre heveslenerek ona
sarı dikeldi.
-Çeneni sil, çeneni.-güle-güle ona baxıb başını
bulayan İsmayıl sonra telefonu qulağından
çekib-Uf Sevil, aç da bu telefonu.-deye bezgin
şekilde deyindi.
-Ne oldu, açmıyormu? Belki hiç işden
ayrılmamış? Belki Kamuran seninle dalga
geçiyor?
-Ele şey ola bilmez. Kamran ne qeder şit,
zarafatcıl olsa da, menimle bele zarafat
elemez, xasiyyetimi bilir.-sonra ağlına nese
gelen İsmayıl telefona baxıb-İndi bacarırsan,
açma.-deyib mesajlar bölmesine girdi ve Sevilin
nömresine nese yazıb gönderdi.
-Ne yazdın?-deye maraqla telefona baxan
Emre İsmayılın mesajı ona göstermesinden
sonra heyretle-Vau, fena tehdit, ben de olsam,
açarım.-deye göz-qaşın oynatdı.
Metbexde çay hazırlığı gören Sevda bayaqdan
susmayan ve indi de mesaj siqnalı gelen
telefona sarı baxıb:
-Uf Sevil, terssen ki, ters! Aç da bu telefonu!-
deye deyinirdi. Sonra elindeki işini yarımçıq
qoyub telefona sarı getdi. İsmayıldan gelen
mesajı açmamağı düşünse de sonra maraq ona
güc geldi. Mesajı oxuyar-oxumaz da telaşla
metbexden çıxırdı ki, bu vaxt açılan çöl qapıda
esebi üz ifadesi alan Sevil göründü.-Sevil,
İsmayıl bayaqdan telefonu dağıdır, indi de
mesaj yazıb, mence cavab versen yaxşı olar.-
deye qısıq sesle telefonu ona uzatdı.
-O da bezdirib e lap, ne isteyir?-bezgin şekilde
telefonu eline alan Sevil mesajı oxuyub-Uff, el
çek de menden!-deye ağlamsındı. Mesajda
"Telefonu aç, yoxsa qapınıza gelecem."
yazılmışdı.
Bacısının arxasınca metbexe girib qapını örterek
İsmayıla yığmaq isteyirdi ki, ondan tekrar zeng
geldi.-He, İsmayıl?-deye bezgin şekilde zengi
açdı.
-Sevil, haradasan, telefonu niye açmırsan.
-Eşitmemişdim.
-Yaxşı, ne deyirem, ele olsun. İşden niye
çıxmısan?
-Ele lazım idi.
-Nece yeni ele lazım idi? Menden icaze almamış
işden nece çıxa bilersen

<< 1 ... 217 218 [219] 220 221 ... 410 >>