axı?
-Başa düşmedim, senden niye icaze almalıyam?
-Seni işe kim götürmüşdü? Sevil, mene bir
açıqlama borclusan.
-Heç kime heç ne borclu deyilem. İşe ehtiyacım
var idi, girdim, indi de ehtiyacım yoxdur,
çıxıram.
-Men senin bu cavabınla qane olmadım. Mene
tutarlı bir sebeb demeden işden çıxa bilmezsen.
-Elçilerim gelib, heftenin sonuna nişanlanır, bir
aya da ere gedirem. Yeterince tutarlı oldu,
qane oldun? Bir de mene zeng eleme.-Sevil
bunları deyib telefonu söndürerken İsmayıl
desteyin diger ucunda gözleri berelmiş, ağzı
açıq qalmışdı.
-El...niş...e...bu ne deyir?-deye eyni üz
ifadesile Emreye baxırdı.
-Ne oldu?
-Elçileri gelib, nişanlanır, sonra da ere
gedecek. Bu, bu hemin ..., Kamranın dediyi,
Sevile mesaj yazıb onu qorxudan. Srağagün
Sevilin qabağını kesen oğru da o imiş. Amma
yox, bu defe yox, bu defe Sevili ona
vermeyecem!-qerarlı şekilde maşını yeniden işe
salan İsmayıl Emreye baxıb-Seni eve ötürüm,
sonra gedim, o ... görüm, görüm ne üzle
qayıdıb.-dedi.
-Nereye beni eve ötürüyorsun ya, çocukmuyum
ben? Anca beraber, kanca beraber.
Telefonu söndüren Sevil ise stulda oturub
ağlayır, Sevda da onu sakitleşdirmeye çalışırdı.
-Ağlama bacı qurban, eşidecekler.
-Cehenneme esitsinler! Bu başdanxarab niye
qayıtdı? Niye bunu içeride şişleyib öldürmediler?
Men ondan qurtula bilmeyecem, men xoşbext ola
bilmeyecem?!
İçeride ise, eyvanda üç nefer var idi: Sevilin
dayısı Kazım, dayısı arvadı Valide, bir de anası
Xalide. Xestelikden xeyli arıqlamış ve taqetden
düşmüş Xalide xala çarpayıda yarıuzanılı
veziyyetde qardaşı ve qardaşı arvadının
dediklerine qulaq asırdı:
-Bizim bu yekebaş gede bir sehvdir eledi, haram
mala göz dikdi, sonra da dövletin verdiyi cezanı
çekdi, çıxdı. Buna göre de arada biraz soyuqluq
oldu, nişan da atıldı, amma bunlar hamısı
keçmişde qaldı. İndi biz isteyirik ki her şeyi
yeniden yoluna qoyaq, yeniden bu qohumluğu
möhkemledek.-Kazım emi aramla, asta-asta
danışırdı.
-Vallah doğrusu, gede terslik eleyir,

<< 1 ... 218 219 [220] 221 222 ... 410 >>