görünen Sevil esebi
şekilde:
-He, nedir, niye gelmisen?-deye soruşdu.
-Canına azzara gelmişem. Bir defe de meni
görende gül, adam kimi cavab ver de.
-Bunu görmeyeceksen.
-Ay qız, mene düz bax,-Xelil onun yaxasından
tutub özüne sarı çekdi,-neyi görüb, neyi
görmeyeceyime sen qerar vermeyeceksen.
Qulağını aç, mene diqqetle qulaq as! İndi
hünerin var, papagil sizden "he" almamış
çıxsınlar. Gözünün suyunu axıdıb bibini başdan
çıxarma ha. Yoxsa senin o sarıbaş sevgilinin
maşınının bütün tekerlerini boşaldaram,
sorağını axşam kriminal xeberlerinde alarsan.
-Onunla işin olmasın.-Sevil heyecanla onun
elinde vurnuxdu.
-Yaxşı, sencanı.-kinaye ile gülümsünüb Sevilin
yaxasını buraxdı.-İndi ise get, nişanına
hazırlaş.-esebinden qıpqırmızı qızaran Sevil
qapını möhkemce onun üzüne çırpdı.-Dayan,
dayan, bunların hamısının evezini çıxacam
senden!-Xelil qışqıra-qışqıra onu hedeleyib
sonra üzünde bic gülümseme ile aralıqdan
çıxmağa başladı. Yolun başına çatırdı ki,
tanımadığı biri:
-Abi, bir dakika bakarmısın? Yolumu kaybettim
de.-deye onu sesledi. Xelil maraqla ona
baxarken bir anda ne olduğunu başa düşmedi.
Gözlerini açanda ise özünü küreyinde ağrı hissi
alaqaranlıq, ağaclıq bir yerde tapdı. Yatdığı
yerden dikelende ondan beş-altı addım
qabaqda duran ve işıqları gözlerini qamaşdıran
maşına da, elleri qoynunda maşına söykenib
ona teref baxan qaraltıya da bir mena vere
bilmedi.
-Emre, maşının işıqlarını söndür, bize şou
lazım deyil.-evvel arxaya seslenen bu qaraltı
sonra dikelib ona sarı gelmeye başladı. Onun
beraberliyinde oturub yüngülce üzünü silleleye-
silleleye-Necesen yezne, nişan hazırlıqları nece
gedir?-deye istehza ile soruşdu.
-Sen kimsen?-Xelil gözlerini qıyıb qorxa-qorxa
ona baxdı.
-A, olmadı ki? Bele huşsuzsan? Tekerini
partlatdığın o sarıbaş gedeni ne tez unutdun?
-Sen, İsmayıl?-bunu eşitcek Xelil dikelib
qalxmaq istedi. Teeccüblü idi, amma İsmayıl da
onun qolundan tutub qalxması üçün kömek
eledi.-Sevilden uzaq duracaqsan

<< 1 ... 220 221 [222] 223 224 ... 410 >>