baxdı.
-Tarixde ilk müellim sayılır. Men de neslimizde
ilk müellim, ilk oxuyan olduğum üçün özüme ele
deyirem. Yaxşı, bes senin heç arzun, xeyalın
olmayıb?
-Bir defe ürekden arzu tutmuşam, o da
alınmayıb.-meyus üz ifadesi alaraq köks ötüren
Coşqun sonra ciddileşdi.-Bir de ki arzu, xeyal,
hamısı insanları heyatın sıxıcı qanunlarından
bir anlıq da olsa yaxa qurtarmaq üçün olan
uydurmadan başqa bir şey deyil. İnsan hemişe
elinde olmayanları arzulayar.
-Çox pessimistsen. İnsan heç vaxt arzulamaqdan
el çekmemelidir.
Mesel üçün, men, oxumaq şansımın az olduğunu
bile-bile arzuladım, bunu qarşıma meqsed kimi
qoydum ve meqsedime de çatdım. Düzdür,
kendde işlemek kimi bir şansım olmayacaq,
amma heç olmasa arzumun yarısına çatmışam.
-Niye kendde işlemek şansın yoxdur ki?
-Sen kendde yaşamaq isteyersen?
-Hee.-onun ne dediyini başa düşen Coşqun
sonra güle-güle ona baxıb-Bes sen menimle
yaşamaq isteyersen?-deyed soruşdu.
-Ne bilim, orası senden asılıdır.-çiyinlerini
çekib gözlerini qaçıran Züleyxa sonra söhbeti
deyişib yeniden ona baxdı-Bayaqdan sene
baxıram, amma bir mena vere bilmirem.
Xeyirdir, tum çırtlayırsan? Bu azmış kimi bir de
qabıqlarını yere tökürsen.
-Uff, Züleyxa, sen adamı çerledersen.-Coşqun
bezgin şekilde ofuldadı.-Vay seni alanın, yeni,
vay menim halıma! Neyleyim, qabıqlarını cibime
yığım?
-Yaxşı da, qışqırma, söz soruşdum.
-Siqareti tergitmek üçün elime ne keçdi, ağzıma
atıram.
-Başa düşmedim, sen siqareti tergitmemişdin
ki?-yolun ortasında duran Züleyxa sual dolu
baxışlarla ona baxdı.
-Tt...tergitmişdim,-Coşqun evvel duruxsa da
sonra özünü ele alıb veziyyeti düzelde bildi,-ele
ona göre bele semiçka, qoz-fındıqla başımı
qatıram ki, yadıma düşmesin.
-Hmm, lap yaxşı. Sükanı bele saxla.-memnun
şekilde gülümseyen Züleyxa sonra irelini
gösterib-Men daha çatdım, sen qayıt.-dedi.
-Yaxşı, helelik.-sağollaşıb eks istiqametlere
getmeye başlayırdılar ki birden ne düşündüse,
Coşqun ayaq saxlayıb-Züleyxa.-deye

<< 1 ... 227 228 [229] 230 231 ... 410 >>