ondan
beş-altı addım aralanmış sözlüsünü sesledi.
-He?
-Bir deqiqe gözle, sene bir söz demeliyem.-
Coşqun ona sarı gelib düz qabağında dayandı.
Günahkarlara mexsus terzde başını azca
qabağına eyib-Men sene yalan danışmışam.-
dedi.
-Yalan, ne yalan?
-Siz keçen defe Emilin istediyi qızla mağazaya
geldiyiniz gün men orada idim, içeri otaqda.
Gizlenmişdim, çünki elimde siqaret var idi, meni
ele görmeyini istemirdim.
-Bb...bes sen...sen o vaxta qeder onu
tergitmemişdin?-Züleyxa çaşqınlıqdan ne
deyeceyini bilmirdi.
-Yox. Eslinde cehd elemişdim, amma
alınmamışdı. Menim de seninle barışmaq üçün
başqa çarem yox idi.
Bir müddet hislerini cümlelere sığdıra bilmeyen
Züleyxa sonra onun elindekileri gösterib:
-Bunlar da yalandır, sen indi de mene yalan
danışırsan?-deye soruşdu.
-Yox, yox, başlamışam, uje tergitmeye
başlamışam. Üç gündür ki siqarete el vurmuram.
-Mence sen tergitmeye yalandan başlamalısan,
yoxsa bizde alınmayacaq.-Züleyxa bunu deyib
süretle ondan uzaqlaşmağa başladı.
-Züleyxa, ay qız, yene de küsdün?-Coşqun da
çaşqın halda addımlarını yeyinledib onun
arxasınca getmeye başladı.
-Bilmirem.-Züleyxa dayanmadan ve arxasına
baxmadan elini havada yelleyib uzaqlaşmaqda
idi.
-Uff, bu qıza da yaranmaq olmur da. Yalan
deyirsen, bir qebahet, doğru deyirsen, bu da
başqa bir qebahet. Men seninle hansı dilde
danışacam, bes?-Coşqunşa ayaq saxlayaraq
esebi şekilde öz-özüne danışmağa başlamışdı.
Pillekenlerle növbeti mertebeye düşüb dehlize
çıxan Leyla üzüberi gelen ve başı telefona
qarışmış Kenanı görcek celd geri çekilib özünü
pillekene verdi. Son olanlardan sonra Kenanı
görmek istemir, onu görende de yolunu
deyişdirirdi. Ele Kenan da ondan uzaq gezirdi.
Celd pillekenlere sarı gedib yuxarı qalxmaq
isteyirdi ki, onun da eşide bileceyi terzde
ucadan danışdığı üçün arxadan gelen Kenanın
sesine ayaq saxlamalı oldu.
-Alo, alo, çıraq, eşidirsen meni?-Leyla tez
pilleleri geri düşüb özünü divarın dibine verdi.
Üzü pencereye olduğundan

<< 1 ... 228 229 [230] 231 232 ... 410 >>