ki.-gözlerini qaldırıb baxan
Sevil Emreni görcek teeccüblendi.
-Emre kimdir?
-İsmayılın Türkiyeden gelen dostu. Yaxşı, bes
göresen bizim mehellede neyleyir? Özü de düz
bizim qapıya baxır.
-Yüz faiz İsmayıl gönderib. Men deyirem bu
oğlan seni hele de isteyir, sen deyirsen yox.-
Sevda güle-güle bacısına göz vurdu.
-Sevda, besdir.-ters-ters bacısına baxan Sevil
başı ile Emreni işare eleyib-Eşidecek.-dedi.
Emre ise artıq onları görmüşdü ve türkler demiş
"sırıta-sırıta" Sevdaya baxırdı.
-Bunun başında problem yoxdur?-Sevda özünü
bacısına yaxınlaşdırıb astaca soruşdu.
-Yox, ne olub ki?
-Bes niye öz-özüne gülür?
-Ne bilim, Ismayılın dostu bundan artıq
olmayacaq ki.
Sevilgil artıq ona yaxınlaşmışdılar ve Emre
onların nese demesine imkan vermeden:
-Merhaba, Sevil, nasılsın?-deye halını xeber
aldı.
-Salam Emre, sen necesen? Xeyir ola burada?
-İyiyim, sağol. Ben şuradan eve gidiyordum,-
Emre onlara yolun özüne teref olan hissesini
gösterdi,-sizi gördüm, durayım dedim.
-Amma men bileni sizin ev, yeni, senin qaldığını
ev arxa terefdedir axı.
-Ha, gerçekden ya, ben yönümü şaşırdım.-
birteher veziyyeti düzelden Emre sonra Sevdanı
gösterib-Kız kardeşinmi?-deye soruşdu.
-He, bacımdır, menden böyükdür, sizde abla
deyirler.
-Hmm, güzelmiş,-memnun şekilde dodaqlarını
büzüb Sevdaya baxan Emre qızların ona qeribe-
qeribe baxdıqlarını görüb-yani, güzel,
tanıştığımız güzel oldu. Memnun oldum,
manasında.-deyerek özünü ele aldı. Sonra
üzünü Sevile tutub daha ciddi üz ifadesi
alaraq-Sevil, işden neden ayrıldın?-deyedeye
soruşdu.
-Ele lazım idi, Emre.
-Ismayil çok üzgün ama.-qızların yene maraqla
ona baxdıqlarını görüb üçüncü defe sözünü
düzletmeye mecbur oldu.-Yani, seni işe o
almışdı, Kamuranla Şebnemden o rica etmişdi.
Şimdi aniden işden ayrılman onu üzdü. Hiç geri
dönmek ihtimalin yokmu?
-Ona de ki üzülmesin. İşden çıxmağımın onunla
heç bir elaqesi yoxdur. Bir de ki bazar günü
nişanlanıram, özü de bilir, daha işlemeyime
ehtiyac yoxdur.

<< 1 ... 230 231 [232] 233 234 ... 410 >>