Ne ise, helelik.-Sevil bunları
deyib bacısına göz eleyib Emreden aralanaraq
evlerine sarı getmeye başladı.
-Yaa, şimdi İsmayil daha çok üzülecek ama.-
meyus şekilde onların arxasınca baxan Emre bu
vaxt gödekçesinin titrediyini hiss eleyib elini
cibine atdı. Zeng İsmayıldan idi.-Ben şimdi
sana ne söyleyeceyim, kanka.-zengi açdı.-
Efendim?
-Haradasan? İş meselesi ne oldu?
-İş hall oldu, inşallah yarından geci yok,
başlıyorum. Şimdi yirmi sekizteyim.
-Iyirmi sekkizde? Metrodasan, ya iyirmi sekkiz
mallda?
-Yok ya, ne metro, ne mall? Sevilgilin
mahallesindeyim.
-Aye, birincisi, ora iyirmi sekkiz deyil, iyirmi
yeddidir, ikincisi de ki sen orada ne gezirsen?
-Dün seninle konuşduklarımızdan sonra kendimi
tutamadım, Sevilin ablasını görmek istedim.
-Sene inana bilmirem, qardaş. Men ele bilirdim,
zarafat eleyirsen?
-Ne zarafatı ya? Ben ciddiyim. Biraz önce
kendisini gördüm de. Fena değil, güzel kız.
-Gördün? Dayan e, sen onu daha evvel
görmemisen, nece tanıdın?
-Yanında Sevil vardı.
-Doğrudan? Sevili gördün, nece idi, nece
görünürdü?
-İyi görünüyordu. Saçlarını falan kesdirmiş,
galiba. Neden işden ayrıldığını sordum, pazar
günü nişanlanıyorum, dedi.
-Yaxşı da, bu...hele de el çekmeyib? Başqa ne
dedi?
-Hiç bir şey. Bir de ben Ismayil çok üzgün,
falan dedim, o da üzülmesin, işden ayrılmak
kendi kararım dedi.
-Yuhh, bir de İsmayıl seni sevir deseydin.
-Yok, onu demedim. Sen dersin diye düşündüm.
-Yaxşı, Emre, yaxşı, söndür telefonu, yavaş-
yavaş esebileşirem. Axşam evde danışarıq.
-Tamam, danışarız.-telefonu söndüren Emre
bir müddet ora-bura vurnuxub yolu keçerek eve
sarı getmeye başladı.
Sevilgilde ise Xalide xalaya baş çekmeye gelen
Bahar müellime onu mezemmet edirdi.
-Heç yaxşı elemedin, Xalide. Sen gerek onlara
ikinci defe Sevilin razılığını vermeye idin.
Qardaşın oğludur deye, incime, amma menim o
oğlandan heç xoşum gelmedi. Özü de türmeden
teze çıxıb. Kukla kimi qızın var, bedbext eleme.
-Neyleyim, ay Bahar müellime?

<< 1 ... 231 232 [233] 234 235 ... 410 >>