Guya men
fikirleşmirem? Men yox deyib gönderirdim, özü
direşdi ki, yox, nişanlanıram. Düzü, birinci defe
nişanlananda da etiraz elememişdi, amma
bilirdim, amma bilirdim ki, razı deyil. Diger
yandan da menim bir ayağım o biri terefdedir,
qızlarımı onlara emanet elemeye mecburam.
-Men ölmüşem meger, sen qızlarını onlara
emanet eleyirsen?
-Çox sağolun, Allah razı olsun. Bu güne qeder
bize çox yaxşılığınız deyib, amma o da
qardaşımdır.
Bu vaxt eyvanın qapısı açıldı ve bacısı ile ard-
arda içeri giren Sevil Bahar müellimeni görcek
duruxub geri getdi.
-Hee, bele çaşarsan e,-onu bele gören Bahar
müellime kinaye ile başını bulayaraq ayağa
qalxıb ona sarı getmeye başladı,-dayan orada,
terpenme.-onun qolundan yapışıb-Gel, biraz
seninle söhbet eleyek.-deyib özü ile beraber çöle
çıxardı. Amirane terzde-Sen iki gündür,
haradasan? Derse niye gelmirsen?-deyed
soruşdu.
-Bb...Bahar müellime...men...anama baxırdım.-
Sevil çaşqın şekilde barmaqlarını darta-darta
cavab verdi.
-Yalan deyirsen axı. Vüsaleye demisen, tehsilimi
donduracam. Ne meseledir?-Sevil vereceyi bir
cavabı olmadığı üçün başını aşağı salıb
susurdu.-Dayın oğlu qoymur oxumağa?
-Yyoox...-Sevil tez başını qaldırıb tekidle
buladı.
-Bes ne? Qulaq as, qızım. Men bir böyük kimi
senin ona ere getmeyine razı deyilem. Eger meni
özüne böyük bilib, müellime, mene xeyir-dua
verin, deyeceksense, bu başdan deyirem, men
sene xeyir-dua veren deyilem. Yox, eger
deyirsense ki o meni qorxudur, evlenmeye
mecbur eleyir, men onu yerinde oturtmağı
bilerem. O hele Bahar müellimeni tanımır,
deyesen? Sizi atasız, ananızı da xeste görüb at
oynatmaq isteyir, amma men onun atını
altından alaram. Heç neye göre narahat olma
ve birinci günden de derse gel, eşitdin?
Bahar müellimenin dedikleri Sevili az da olsa
üreklendirmiş, qaralmış dünyasına işıq
salmışdı. Bahar müellime yeniden içeri qayıtmaq
isteyirdi ki, Sevil:
-Bahar müellime.-deye onu saxlayıb
ağlamsınaraq boynuna atıldı.-Çox sağolun.
-Ay

<< 1 ... 232 233 [234] 235 236 ... 410 >>