qeletdir elemişem,
bütün günahlar menimdir, bunun cezasını ona
da çekdirmeyin.
-Burax e qızı!-Malik emi buna daha da
esebileşib onu qızından aralamağa çalışırdı.-
Qeleti elememişden qabaq fikirleşerdin. Nişan
atmaq sizin üçün oyundur meger? Nişanı
atmısan, kişi kimi de arxasında dur!
-Ata, nişanı men atmışam, onun heç bir günahı
yoxdur.-bu vaxt Sevinc de dillendi.
-Kes, az! Demeli sen de bununla eyni
fikirdesen?
-He ata, ne olar, bizi ayırma!-Sevinc ağlayaraq
qolunu atasının elinden çekmeye çalışırdı.
-Meni qonum-qonşuya biabır eleme, gel çıx
yuxarı!-Malik emi yeniden qızını özü ile çeke-
çeke aparmağa başladı.-Sen istek haqqını
itirmisen. Bundan sonra men ne desem, o
olacaq.
-Malik emi, böyüklük eleyin, bağışlayın bizi, ne
olar?-Yusif bir terefden Sevinci özüne sarı
dartır, diger terefden de ona yalvarırdı. Bu
vaxt onlara teref gelen atasını görüb Sevincin
qolunu buraxıb ümidle ona sarı getdi.-Papa,
papa, qurban olum, bir şey ele, bir şey de.
Sevinci menden ayırmağa çalışır. Biz sehvimizi
başa düşmüşük, ne olar, qoyma.
-Men neyleye bilerem ki, onlar nişanı
qaytarıblar. Menlik bir iş yoxdur.-Valeh emi
laqeyd şekilde çiyinlerini çekerek gelib bloka,
Malik eminin yanına çatdı.-Axşamın xeyir,
qonşu, ne var, ne yox?-deye sanki heç ne
olmamıştek onunla salamlaşdı.
-Axşamın xeyir, menem de, gördüyün kimi.-
Malik emi de onun salamını alıb bezgin şekilde
elinde çırpınan qızını gösterdi.
-Nece yeni, siz danışırsınız?-onları bele gören
Yusifin heyretden ağzı açıq qalmışdı.
-He, bes nece olmalıdır ki? Iki dene dünenki
uşağa göre otuz illik qonşumla düşmen
olmalıyam? Amma ayağınız yer almasın ha, biz
danışırıq, siz yox.-Valeh emi xeberdarlıq
edirmiş kimi bir oğluna, bir de Sevince baxıb
barmağını salladı.
-Amma bu edaletsizlikdir!
-Ata, ne olar, deyin ki bu zarafatdır, deyin ki
bizi sınayırsınız.
-Ay qız, sen yene de danışırsan? Demedim,
sus?!-qızına acıqlanan Malik elmi sonra üzünü
qonşusuna tutdu.-Qonşu, bu oğlunu yığışdır

<< 1 ... 234 235 [236] 237 238 ... 410 >>