başını
yelledi.
-Doğrudan? Bu düzdür, yeni?-Xatire teeccüble
gözlerini bereltdi.
-He, düzdü. Neçe defe danlamışam, xebeldalıq
elemişem, xeyli yoxdu. Deyi, özüm bilelem, sen
get öz evinde ağalıq ele.
-Ne danışırsan? Bes Senuber ana bilir? Esmer
bilir?
-Esmel bili, amma mamaya demeye qolxuluq.
Yazıq onsuz da tezyiq xestesidi, üleyi de tez-tez
tutul. Bilse, Allah uzaq elesin, infakt olacaq.
Amma göl, menim ağıllı qadaşım bunu, ailesini,
uşaqlalını fikileşi? Men keçen defe sene belk
esebileşmişdim e, küsüb eve gelmişdim. Ele
hemin gün mektebde bu xebeli aldım, sonla eve
gedib özünü belk danladım, qayıdanda da Eli
Ayanı qaçılıdı, yolda bilaz da ona esebileşdim,
axılda da hamısını sene tökdüm.
-Deyirem axı, sen ele-bele bu qeder esebleşen
deyilsen. Fikir eleme, keçer.
Ele bu vaxt içeri otaqdan çıxan Gülay qaça-qaça
gelib pencereye boylandı.
-Delmedi, leylekle demedi?-deye pencerenin
artırmasından tutub yuxarı tullanmağa başladı.
-Ana qoymadı gelmeye. Dedi gedin, menden
icazesiz bacı getimeyin.
-Eee..., ana, niye qoymadın?-balaca
pencereden uzaqlaşıb üzünü turşudaraq anasına
baxdı.
-Yox, gözelim, ata seninle zarafat eleyir. Gör,
saat neçedir, vay, vay, ondur ki. Leylekler
yatmağa gedib, gel gedek sen de yat.
-Yoox, men atamla yatıyam.-balaca Gülay yene
üzünü turşudub atasına sarı getdi.-Ata, mene
nağıl oxu da.
-Yaxşı, sen get, nağıl kitabını tap, şkafdan
paltalalını çıxalıb geyin, ata da çay içib gelsin.
Yaxşımı, meymunum?
-Yaxşı, amma men meymun deyilem, men
Cülayam.
Onun bu sözüne atası ile anası ürekden güldü.
Sonra Xeyal onu qucaqlayıb qulağına pıçıldadı.
-Get, ananı öp, sonla get otağına, ata da geli.
-Yaxşı.-deyib Gülay hevesle anasına yaxınlaşdı.
Anasını özüne sarı çekib yanağında öpmek
istedi. Xatire onu möhkemce qucaqlayıb saçlarını
oxşayaraq yanaqlarından öpdükden sonra Gülay
sevincek qaça-qaça yataq otağına sarı getdi.İlin son ayı olan dekabr ilk gününü yaşayırdı.
Akademiyada dersi biten İnci

<< 1 ... 241 242 [243] 244 245 ... 410 >>