demedim, Xalide xalaya baş çekmeye?
Bunları götür, meyvedir.-İsmayıl elindeki
zenbili ona uzatdı.
-Uff, sen özünü Xelile öldürt...-bir anlıq susub
sesli fikirleşdiyini başa düşen Sevda dodağını
dişleyib durdu. Bu vaxt yuxarı eyvanın qapısı
aralanmağa, içeriden qonşunun sesi eşidilmeye
başladı. İsmayılın verdiyi meyve zenbilini telesik
oradakı yeşiyin içine atan Sevda divara
söykedilmiş içinde çerçive ve boyalar olan daha
iri zenbili onun eline tutuzdurub-Bax, indi
qonşu çıxır, ne desem, başını yelle, başqa heç
ne.-deye berk-berk tapşırdı.
İsmayıl heç ne başa düşmeden çaşqın halda bir
ona, bir de eline baxarken qonşu qadın
pillekenin başında göründü. Qeribe-qeribetanış
olmayan bu oğlanı süzüb Sevdadan onun
kimliyini xeber aldı. Sevda ise Sevilin qrup
yoldaşı olduğunu ve müsabiqe üçün bezi
levazimatlar getirdiyini dedi. Qadın inanmıştek
başını yelleyerek sağollaşaraq çıxdı. İsmayıl ise
Sevdanın müşayieti ile yuxarı çıxıb eyvana girdi.
Ona oturmaq üçün yer gösteren Sevda sonra
masadakı bulaşmış stekanları götürerek:
-Mama, İsmayıl sene baş çekmeye gelib-deye
ona oturub maraqla evi gözden keçiren İsmayılı
gösterdi.
-Lap yaxşı, xoş gelib.-xestelikden rengi solmuş
ve xeyli arıqlamış Xalide xala azca dikelib bir eli
ile yastığını düzelde-düzelde İsmayılı tanımağa
çalışaraq maraqla ona baxırdı.
-Necesiniz, Xalide xala? Meni tanımadınız?
Sevilin sinif yoldaşı, yadınızdadır, tezelikle sizi
maşınla eve getirmişdim?
-He, yadıma düşdü, oğul. Sağol, sen necesen?
-Şükür Allaha, yaxşıyam.
İsmayılı tanısa da indi de onun niye geldiyini
aydınlaşdırmağa çalışan Xalide xala sual dolu
baxışlarla qızına baxırdı. Masanın üstünü
yığışdıran Sevda ise çiyinlerini çekib elinde
mecmeyi qapıya sarı getdi.
Artıq yarım saat keçmişdi. İsmayıla çay qoyan
Sevda marağını heç cür yığa bilmeyib iş-gücünü
bir kenara atıb qulağını eyvanın qapısına
diremişdi. Bu vaxt çöl qapı açıldı ve Sevil içeri
gire-gire:
-Heyf deyil bu meyveler, yeşiyin içine

<< 1 ... 248 249 [250] 251 252 ... 410 >>