niye
atmısan?-deyerek öz-özüne danışırdı ki,
bacısını bu veziyyetde görüb dururdu. Ele bacısı
da onu görüb dik atıldı.-Sevda, neyleyirsen
orada?
-Mmeen? Heç ne, qqa...qapını silirem.
-Boş elle? Kim var içeride?-Sevil qaşlarını
çataraq onu qapıdan aralayıb qapını açmaq
istedi.
-Hheeç...heç kim,-lakin Sevda özünü qapının
qabağına verdi.
-Dayıgil gelib, he? Nişanı özleri yubadırlar, indi
ne isteyirler?-Sevil esebi şekilde bacısını yana
çekib qapını açdı.
-Yox e, dayigil deyil...
-Xelildir, he? Ne olar, görer o.-deyib esebi
halda içeri girdi. Lakin qarşısında İsmayılı
görcek nefesini çekib gözleri berelmiş şekilde
olduğu yere mıxlandı. Ondan ferqli olaraq
İsmayıl daha sakit görünürdü. Sevili görüb
soyuqqanlılıqla ayağa qalxdı. Onu burada
görmek Sevili pis menada o qeder
heyecanlandırmışdı ki, hetta bir anlıq onun
buradan çıxandan sonra başına gele bilecekleri
düşünüb diksindi. Sonra özünü ele alıb-Sen
burada ne gezirsen? Kim buraxıb bunu eve?-
deye hirsle bir ona, bir de bacısına baxdı.
-Xalide xalaya baş çekmeye gelmişem. Nedir,
olmaz?-İsmayıl sakitliyini pozmurdu.
-Olmaz, sene olmaz. Baş çekdin, yaxşı eledin,
indi ise gedirsen.-Sevil ireli gelib esebi şekilde
onun qolundan tutub özü ile beraber qapıya sarı
getirmeye başladı. Iİmayıl ise özünü geri
dartır, teeccüble ona baxırdı.
-Xeyir ola, niye? Qovursan meni?
-He, qovuram. Gerek bağışlayasan da, men
beleyem, xoşlamadığım adamları evimden
qovuram. Bu meyveleri de yeqin sen getirmisen.
Çox sağol, amma bizim medemiz bele bahalı
şeylere öyreşmeyib.-Sevil elindeki zenbili de
onun eline tutuzdurmuş, onu darta-darta
qapıya qeder getirmişdi.
-Xalide xala, bağışlayın daha, qızınız meni
qovur. Yastığınız yüngül olsun.-İsmayıl meyus
şekilde Xalide xalaya sarı baxıb üzrxahlıq eledi.
-Sen hele buradasan? Çıx çöle, çox get
buradan!-Sevil qışqıra-qışqıra onu çöle çıxarıb
pillekenlere qeder getire bilmişdi. Onun tezyiqile
pillekenleri sürüşe-yıxıla düşen İsmayıl türkün
meseli, "Neye

<< 1 ... 249 250 [251] 252 253 ... 410 >>