baxırdı.
-Uff, sevgilim sen idin?-onu görcek rahatlıq
tapan Sevinc elini sinesine qoyub yaşadığı
qorxunu def etmeye çalışırdı.
-Sen havanın qaranlıq vaxtı burada tek
neyleyirsen? Atan hanı?
-Atam toydadır. Eslinde tez çıxmışdım, Ayan
mene kitab qaytaracaqdı, xahiş eledi ki bura
qeder gelim, sonra atasının maşını ile meni eve
qeder ötürecek. On beş deqiqedir ki, buradayam,
amma ne özü gelir, ne de telefonu açır. Çox
narahatam.
-Açmır? Belke eşitmir?
-Nece yeni eşitmir, sevgilim? Danışdığımız heç
yarım saat deyil. O beş deqiqede belke otuz defe
zeng elemişem, niye açmır bilmirem, çox
narahatam.
-Belke Elinin yanındadır? Dayan, bir ona zeng
eleyim.-deye Yusif elini cibine apardı.
-Ayanın cavab vermediyini deyib onu da
telaşlandırma. Başqa yolla danış.
-Narahat olma, heç ruhu da duymayacaq.-Yusif
ona göz eleyib Elinin nömresini yığaraq telefonu
qulağına qoydu. Iki çağırış zenginden sonra
zengi açan Eli ile-Axşamın xeyir,mene Eli,
necesen?-deye evvelce salamlaşdı.
-Axşamın xeyir, yaxşıyam, buyur.
-Haradasan, neyleyirsen? Ayan yanında deyil?
-Işden eve gedirem. Yox, ne olub ki?
-Aye, heç e, Sevincle danışmaq isteyirem, atası
yanında olar deye çekinirem. Deyirem eger Ayan
yanındadırsa, deyerdin Sevince deyerdi mene
zeng elesin.
-Yox vallah, bu gün atası gelmeli idi arxasınca.
Men de atası ile teze danışmışam deye Ayanın
yanında çox görünmek istemirem. Amma
isteyirsense men zeng eleyib deyim.
-Yox, yox, lazım deyil. Atası yanında olar,
yaxşı çıxmaz. Axşamvaxt tapıb özüm zeng
eleyerem. Ne ise, helelik.-Yusif üzünde çaşqınlıq
ifadesi onunla sağollaşıb Sevince baxdı.-
Yanımda deyil, deyir. Bunun da xeberi yoxdur.
-Bes hara geder bu qız?-bu Sevinci daha da
telaşlandırmışdı.-Birden başına bir iş geler.
-Yaxşı görüm, o deqiqe pis şeyler fikirleşme.
Belke tezeden mektebe qayıtmalı olub? Gel ele
bu istiqametde de gedek, belke qabağımıza
çıxdı?
-Inşaallah.-onlar yavaş-yavaş addımlayıb
Yusifin dediyi istiqametde getmeye

<< 1 ... 252 253 [254] 255 256 ... 410 >>