Elini
görcek teeccübden ne eleyeceyini bilmedi.
-Ayan, yaxşısan? Her şey qaydasındadır?-Eli
heyecanla bir ona, bir de içeriye baxırdı.
-E...Eli...meni sen qaçırmamışdın?
-Ne, men seni qaçırmışam? Men seni
qaçırsaydım içeride senin yanında olardım,
burada pişik kimi pencereye dırmaşmazdım.
Seni Xatire müellimenin belalısı qaçırıb, Ülvidir,
nedir, o. Sen yaxşısan, o ... sene nese elemeyib?
-Ülvi? O yene de qayıdıb? Bes sen haradan
bildin?
-Uzun söhbetdir, sonra danışaram. -Eli sonra
möhkemce yapışdığı demirleri eli ile
yoxlayamağa başladı.-Nece eleyek indi, men
buradan keçe bilecem?
Çölde ise-otaqda Xatire qarabasma kimi onu
izleyen keçmişi ile üz-üze dayanmışdı. Ülvi
biraz hesret, biraz da biclik dolu nezerlerle onu
süzür, Xatire de telaşla diger otağa sarı
boylanırdı.
-Ayan haradadır? Ona nese elememisen?
-A, olmadı ki, ezizim. Men sene telefonda kişi
kimi söz verdim ki, ağıllı olsan, xalanı qızının
başında bir tük de eksik olmayacaq.
-Kişi kimi?-Xatire ona baxıb kinaye ile
gülümsündü.-Dediyin sözün menasını bilirsen,
heç olmasa? Senin elediyine kişilik yox, ancaq ...
demek olar.
-Şşş, sakit,-Ülvi barmağını öz dodağının üstüne
qoyub narazı halda başını buladı,-men uje
esebleşirem, men esebileşiremse, demeli, bu
senin üçün de, xalanı qızı üçün de yaxşı
olmayacaq.-sonra köks ötürdü.-Bu esebi sima,
soyuq baxışlar...çox deyişmisen, Xatire. Hanı
gözü gözümü deşen, utancaq-utancaq mene
baxan, qızaran o şirin qız?
-Ölüb, onu sen öldürmüsen. Eger bu gün
qurduğun bu oyun da onu geri getirmek
üçündürse, boş yere özünü yorma. Seni yene de
hebsxana gözleyir.
-Bilirem, bu qanmayacaq qeder de gic deyilem,
amma men bu defe ora arzuma yetib gedecem.-
Ülvi bic-bic gülümsedi.-Keçen defe seni o
açqarik Xeyala güzeşte getdim, amma bu defe
yox. Onun papağını yere soxmaq mene borc
olsun.
-Ülvi!-heyecan ve qorxudan tir-tir esen Xatire
dişini-dişine sıxıb qışqırdı.
-Nedir? Sence seni bura niye çağırmışam?
Gözlerine baxmağa?
-Allah sene

<< 1 ... 258 259 [260] 261 262 ... 410 >>