ki:
-Ayy! Burax meni, buraax!-deye otaqdan çıxıb
onlara sarı gelmek isteyerken Ülvinin onun
ayağından yapışması ile yere yıxılan ayan onun
elinde çırpına-çırpına qışqırmağa başladı.
-Ayan! E, ... burax onu!-Eli celd terpenib
onlara sarı getdi. Lakin Ülvi bu vaxt Ayanı
özüne sarı çekib bir elile sinesinden yapışmış,
digerile ise cibinden çıxardığı bıçağı boğazına
tutaraq:
-Yaxınlaşma, yoxsa keserem!-deye Elini
qorxudurdu.
-Yaxşı, burax onu, ne olar, burax. Bax, ne
istesen vererem, pul, maşın, amma onu burax.-
Eli ayaq saxlayıb arxaya gede-gede daha
yumşaq terzde yalvardı.
-Müellimeni ver, besdir!-Ülvi Xatireni işare
eleyib bic-bic gülümsedi.
-Aye, ...!-Eli yumruğunu sıxıb onun üstüne
getmek isteyirdi ki, Xatire onu qolundan tutub
saxladı.
-Eli, dayan. O zarafat elemir.-sonra Ülviye
baxıb-Yaxşı, lenete gelmiş, yaxşı. Razıyam, teki
qızı burax.-dedi.
-Yox, Xatire, bu başdanxaraba qulaq asma.-
Ayan Ülvinin elinde çırpına-çırpına Ülviye
baxır, etirazla başını bulayırdı.
-Ay qız, dinc dayan!-Ülvi elinde çırpınan Ayanı
cilovlayıb sakitleşdirdikmek istedikce özü de
geriye doğru gedirdi. Belece dal-dala gedib
masaya deydi ve bayaq Xatirenin açarları
alarken masanın üstüne qoyduğu dezodarant
masadan yere düşdü. Sayıqlığını itirmeyen Ayan
ise bir göz qırpımında onu yerden alıb Ülvinin
üzüne fısqırtdı. Ülvi özünü itirib ösküre-ösküre
gözlerini tutarken sol elindeki bıçaq da Ayanın
sinesini sol terefden cızdı. O an hiss etdiyi
ağrının tesirile iç çeken Ayan köyneyindeki qan
izini görüb qışqıraraq dirseyi ile Ülvini geri
iteledi.
-Ayan!-Eli ile Xatire celd ona sarı eyildiler.
Ayan ise qorxa-qorxa bir sinesine, bir de onlara
baxırdı. Eli onun beraberliyinde oturub telaşla
ona, yarasına baxıb, elini tutarken Xatire de
yeniden dikelmek isteyen Ülviye sarı gedib
dezodarantı onun üzüne tutdu.-Terpenme,
yoxsa nefesin kesilene qeder sıxaram.
Qorxma, adi bir cızıqdır, qorxulu bir şey
yoxdur.-Eli balaca uşaqlartek dodaqlarını
büzüb ağlamaq

<< 1 ... 260 261 [262] 263 264 ... 410 >>