isteyen Ayanı sakitleşdirmeye
çalışır, elini yanağına aparıb gözlerini silirdi.-
Çox incidir?-qeherden boğazı düyünlenen Ayan
başını buladı.-Bes niye ağlayırsan? Qorxdun?-
Ayan, başını yelledi.-Caan, qorxma, bax, men
buradayam.-Eli gülümseyerek onun elini daha
möhkem sıxdı. Sonra Xatireye baxıb-Müellime,
salfetkanız var?-deye soruşdu.
-He, çantamda olmalıdır. Eli, gel sen bu zibili
tut.-Ülvini ağzı üste yıxıb berk-berk qollarından
tutan Xatire onu sesledi. Eli ona sarı gelib
Ülvinin qollarından möhkemce tutub saxlayarken
o da çantasına doğru getdi. Bu vaxt uzaqdan
polis sirenaları eşidildi.-He Ülvi, men bayaq
sene ne dedim? Demedim axırın hebsxanadır?
Arzuna çata bildin?-deye kinaye ile ona baxdı.
-Cinayetkara men oxşayıram, yoxsa siz?-Ülvi
ösküre-ösküre çırpınır, qollarını Eliden
qurtarmağa çalışırdı.
-Burada deyibler e, meymun baxar güzgüye,
adın qoyar özgeye deye. Aye, heyf ki, burada
qadın xeylağları var, yoxsa sene iki kelime yaxşı
söz deyerdim. Sus ve sıranı gözle.
Getdikce yaxınlaşmaqda olan polis sirenaları az
sonra susdu ve maşınlardan düşen polisler
qapıları taybatay açaraq qabaqda silahları içeri
daxil oldular.
Artıq yarım saatdan sonra Ayangil ifade
vermek üçün polis idaresine gelmişdiler.
Bayaqdan az qala bütün şeheri elek-velek
eleyen Akif emi qızını görcek sevinerek ona sarı
gelib qucaqladı. Xeyal ise neinki sevinib Xatireye
sarı gelmedi, heç gözlerini qaldırıb ona teref
baxmadı da. Bir kenarda esebinden qapqara
qaralmış veziyyetde durmuş, dodaqlarını
gemirerek ayağı ile yer sürtürdü. Ondan xebersiz
bele bir iş tutduğu üçün Xatireye berk
esebileşmişdi. Aldığı üz ifadesinden Xatire de
onun esebi olduğunun ferqinde idi ve hele ki ona
yaxınlaşmamağı qet etmişdi. Az sonra Ayan, Eli
ve Xatire ifade vermek üçün reisin otağına
çağrıldılar. Reisin otağında daha tez çıxan Eli
bir kenarda dayanıb telefonla danışırdı çox
keçmedi ki, Xatire ile Ayan ard-arda içeriden
çıxdılar. Xatire Xeyalı tapmaq üçün aşağı
düşdü,

<< 1 ... 261 262 [263] 264 265 ... 410 >>