ifade verdin? Gede bilerik?
-He, papa, verdim, gedek. Xatiregil getdiler?-
deye-deye Ayan ayaqlanıb pillekene sarı gelmek
isteyirdi ki, Akif emi:
-He, onlar getdiler. Dayan, telesme, men hele
bu oğlana teşekkür eleyecem.-deye onu saxladı.
Sonra üzünü Eliye tutdu.-Çox sağol, oğlum. Bu
gün qızlarıma elediyin yaxşılıq üçün çox sağol.
Heqiqeten de özü-sözü bir adam imişsen.
-Men neyledim ki, Akif emi? Kim olsaydı bele
eleyerdi.
-Nç, elemezdi. Yaxşı, gel seni de evinize qeder
ötürüm.
-Yox, çox sağolun, men dostumun maşınını
götürmüşdüm, indi onu gözleyirem.
-Yaxşı daha, sen nece isteyirsense. Ne ise,
helelik.
-Helelik.
Yolboyu Xatirenin üzüne baxmayan ve demek
olar ki, onu dindirmeyen Xeyal ele evde de eyni
veziyyetde idi. Xatire metbexe keçmiş, o ise
qonaq otağında-divanda esebi halda
oturmuşdu. Sevdiyi qadının ondan xebersiz bele
bir iş tutduğuna heç cür inana bilmir,
aldadıldığını özüne sığışdıra bilmirdi. İçinde
bu binanı bele yerinden qoparacaq gücde bir
tufan qopmuşdu, amma o esebini sadece
ofuldayıb yumruğunu sıxıb-açmaqla biruze
verirdi. Yaşadığı qorxu ve heyecan azmış kimi,
bir de Xeyalın bu reaksiyası Xatireni daha
çxılmaz veziyyete salmış, bayaqdan çaresiz
halda elleri belinde metbexde o teref-bu terefe
gedib gelirdi. Nehayet, ağlına gelen bir behane
ile otağa sarı gelib:
-Xeyal, get Gülüşü getir de, darıxdım e, onun
üçün.-deye çekine-çekine ona baxdı.
-Dalıxdın? Bes öz başında işle qulub evden
gedende dalıxacağını fikileşmidin?-ele bil
Xeyala da bu lazım idi. Bir hime bendmiş kimi
qezeb dolu kinaye ile ayağa qalxıb ona sarı
gelmeye başladı.
-Xeyal, qurban olum, sakit ol. Bax, onsuzda
gerginem, başımı bedenimin üstünde gezdire
bilmirem, sen de bir yandan üstüme gelme.
-Sen başa düşmüsen ki, neylemisen? Elediyin
heleketin ne demek olduğunu anlamısan?-Xeyal
getdikce sesini qaldırırdı.
-Neylemişem axı, neylemişem?-ele Xatirenin de
sesi ucalırdı.-Kefimden sene xeber vermeden
getmişem? Men bu gün yaşadığım

<< 1 ... 263 264 [265] 266 267 ... 410 >>