göre yeniden
onlara yaxınlaşan Yusif İsmayılın qolundan
yapışdı. Sonra üzünü Emreye tutub-Abi, sen o
Kemaldır, nedir, o hekime zeng ele, de ki,
ellerini yuyub hazır dayansın. Biz uzağı iki
saata pulu hesabına köçüreceyik.-zarafatından
da qalmayaraq Elinin elindeki açıqcaları
götürerek-Ver bura, sene ağırlıq eleyer.-deye
göz vurdu.
-Dur, ben de sizinle geleyim. Burada yapa
bileceğim bir şey yok, zaten. Sonra doktoru
falan getirmek gereke bilir. Ali, sen de
buradasın değilmi? Kız da burada.
-He, narahat olma, siz gedin. Birazdan Kenan
da gelmelidir.
Belece Emre Yusifgille gederken İnci de meyus
halda keçib oturacaqda oturdu. Elleri cibinde
dehlizin ortasında gah Yusifgilin arxasınca, gah
da İnciye baxan Eli sonra keçib İncinin yanında
oturdu.
-Narahat olmayın, pul yığılıb, hekim de tapılıb,
Mehdi de ki, bilirsiniz, tersin biridir. Ona göre
de qorxmayın, her şey yaxşı olacaq.
-Bu teselliden başqa bir şey deyil.-İnci yorğun
ve kinayeli nezerlerle Eliye baxdı.-Eslinde
bunların heç biri olmamalı idi, Mehdi burada
yatmamalı idi. Her şeyin günahı mendedir? Siz
günahkarlıq duyğusu nedir, bilirsiniz?
-Günahkarlıq duyğusu?-Eli ona baxıb kinaye ile
gülümsündü.-İnanın ki, bunu bu dünyada
menden daha yaxşı heç kim bile bilmez. Men de
beş il evvel sevdiyim insanın ölümcül veziyyete
düşmesine sebeb olmuşdum. Men ne ona üreyimi
aça bilmişdim, ne de onun sevgisine layiq ola.
Amma o mene göre özünü ölüme atmışdı.
Bununla bele, men yene de onu atıb qaçdım,
oyananda yanında ola bilmedim, bağışla deye
bilmedim, qorxdum ve qaçdım. Düzdür, ondan
uzaqlaşmağımın başqa sebebi de var idi. İndi
demeyim odur ki, Mehdini sevmeseniz de
vicdanınız sizi ondan uzaqlaşmağa qoymur.
Belke de bizden de çox buradasınız. Ona göre
de özünüzü bu qeder günahkar saymayın. En
azından, menim qeder günahkar deyilsiniz.-Eli
özünü bu söhbete o qeder qapdırmışdı ki, gözleri
dolmuş, sesi titreyirdi.
-Günahını boynuna almaq da bir böyüklükdür.-
İnci maraqla Eliye

<< 1 ... 266 267 [268] 269 270 ... 410 >>