çekmeye getdiler.
Qabağınca çıxdılar, görmedin?
-Yox. Inci de buradadır?-Sevil içeri boylandı.
-He, Inc...Sen onu haradan tanıyırsan?
-Bir-iki defe yolda qarşılaşmışdıq, sonra dedi
ki, bir dostu avariya düşüb, ağır veziyyetde
xestexanada yatır. O danışdıqca bildim ki,
hemin dostu bizim Mehdi imiş.
-Hee. Ele bur...-Eli Incini göstermek üçün
içerini işare eleyirdi ki, onu yerinde görmeyib
duruxdu,-indice burada idi axı, hara getdi?
-Yeqin buralardadır. Ne ise, men qayıdanda
baş çekerem.-deyib Sevil dehlize girib sol
istiqametde getmeye başladı.
Inci ise reanimasiya otağında idi, Mehdinin
yanında. Bu iki heftede ilk defe idi ki, bütün
cesaretini toplayıb onun yanına keçirdi. Belke
de daha evvel onu görmeye qorxmuşdu.
Günahının neticesi ile üzleşmekden qorxmuşdu.
Diger terefden de Elinin dediklerin onu
cesaretlendirmişdi. Tibb bacısının kömeyile
gigiyenik üst geyimini geyinib Mehdinin çarpayısı
ile üzbeüz stulda oturdu. Mehdi ise bu iki
heftede çox deyişmişdi. Uzanan saç-saqqalı onu
öz yaşından daha yaşlı gösterirdi. Inci ona
teref eyilib:
-Mehdi.-deye astaca onu sesledi. Sanki daha
möhkem çağırsa oyanacağından qorxurdu.-
Mehdi.-bu defe sesinin tonunu biraz artırdı.-
Özünü artistliye qoyma, bilirem ki, meni
eşidirsen, prosto küsmüsen. Düzdür? Yaxşı,
deyek ki, menden küsmüsen, bes iki heftedir
senin üçün esir-yesir olan ananın, bacının,
dostlarının günahı nedir? Onları niye nigaran
qoyursan? Senin yerin rahatdır deyesen, amma
onlar iki heftedir az-qala burada yatıb
dururlar. Sence, seni sevmeyen bir qıza göre bu
qeder adamı perişan, gözüyaşlı qoymağa haqqın
var? Sen hemişe günahı başqasının boynuna atıb
qaçan biri olmusan, ya mene çekdiridiyindir?-
susub bir xeyli onu izledi. Sonra eyni ses tonu ile
sözüne davam eledi.-Xeberin var ki, pul
tapılmasa, emeliyyat olunmasa, ailen xestexana
xerclerini ödeye bilmese, seni mecburen
aparatdan ayıracaqlar? Ölmek isteyirsen? Men
istemirem. Eger menden soruşsan men senin
ölmeyini

<< 1 ... 268 269 [270] 271 272 ... 410 >>