istemirem.-kövrelmişdi. Bir eli ile dolan
gözlerini sile-sile diger elini qorxa-qorxa uzadıb
onun barmaqlarına toxundu. Sonra özünü
toplayıb elini ovcunun içine aldı.-Meni sevirsen?
Sevirsense, meni hiss elemelisen. Onda sübut ele,
meni sevdiyini indi sübut ele. Bax, elini
tutmuşam, oyaq olsaydın, bunu heç vaxt
elemezdim. Indi bir reaksiya ver, ne olar, oyan
artıq.-ağlamamaq üçün elini ağzına tutsa da
göz yaşlarına hakim ola bilmirdi. Diger terefden
de Mehdinin elini buraxmır, birden terpener
deye gözlerini ondan ayırmırdı.
Esli xala ise Mehri artıq özlerini xestexanaya
çatdırmışdılar. Incinin oturacaqdakı çantasını
gören Esli xala yene esebleşmişdi.
-Bu abırsız yene buradadır? Ne üzle gelib o
bura?
-Mama, hirslenme, davleniyan qalxacaq. Hekim
ne dedi? O qanmazdır, sen neyleyesen?-Mehri
anasını sakitleşdirirdi.
Ele bu vaxt Inci açılan reanimasiya otağının
qapısında göründü. Üzünde bütün dünyanın
yükünü daşıyırmıştek yorğun bir ifade var idi.
Sanki reqiblerine gözlerini açmağa imkan
vermeden zerbe üstüne zerbe endiren, getdiyi
bütün yarışları qelebe ile başa vuran döyüşçü
ruhlu o mübariz qız deyildi bu. Ayaqlarını
sürüye-sürüye otaqdan çıxıb onlara sarı gelmeye
başladı. Esli xala onu görcek ilan vurmuştek
yerinden dik atılıb onun üstüne geldi:
-Sen ne heyasız, ne qanmaz qızsan? Men sene
neçe defe deyecem ki, bura ayağı...
Bu vaxt Inci huşunu itirerek yere yıxıldı.
Bayaqdan esib-coşan Esli xala qorxaraq geri
atıldı. Eli ve dehlizin o başından gelen Sevil ise
bunu görüb telaşla Inciye sarı geldiler. Mehri ise
anasını danlamağa başlamışdı. Eligil kömekli
Incini qaldırıb oturacağa oturdarken tibb bacısı
otaqdan sese çıxmışdı.
Çox keçmedi ki, İncini özüne getirdiler. İndi de
Sevil ve tibb bacısı onun yanında oturub onun
ellerini ovur, Esli xalagil yan oturacaqda, Eli
ise ayaq üstde ona baxırdılar.
-İnci, indi necesen?-deye Sevil narahat halda
soruşdu.
-Yaxşıyam.-İnci gözlerini açmasa da başını
yelledi.
-Özünüzü nece hiss

<< 1 ... 269 270 [271] 272 273 ... 410 >>