hıçqıra-hıçqıra
ağlayırdı.
-Ne olub Xeyala?-bu Gülşad xalanı da
telaşlandırmışdı.
-Infarkt keçirib, xestexanaya aparırlar.
-Ne, infarkt? Hansı xestexanaya aparırlar?
-Bilmirem. Rafiq zeng elemişdi, deyir yoldayıq,
amma bilmedim hara aparırlar. Ana, ona bir
şey olsa men neyleyecem?
-Sakit ol, ona heç ne olmayacaq. Özünü ele al,
bax, uşaq da qorxur. Görek başımıza ne çare
qılırıq.
Mehdinin yatdığı xestexananın reanimasiya
mertebesinde ise bayaqkına nisbeten sakitlik
hökm sürürdü. Telefon danışığını bitiren Eli onu
söndürüb üzünü sual dolu baxışlarını ona
zilleyen Kenana tutdu.
-Smaylikgil pulu çekib hekimin hesabına
köçürübler. Indi de onu otelden götürün gelirler.
-Çox şükür. Birce bu günü sağ-salamat başa
vursaydıq.
-Amin.
Etrafa boylanan Eli bu vaxt pillekenin
başındakı tanış simanı görüb astaca Kenanın
qoluna toxundu. Leylanı görcek Kenan narahat
halda yerinde vurnuxub gözlerini qaçırdı. Leyla
ise artıq onları görmüşdü ve el eleyib
yaxınlaşmaqda idi. -Leyla, sen xeyir ola burada?-deye Eli teeccüble
soruşdu.
-Eşitdim ki, Mixaylo üçün pul yığırsınız, men de
qulpumdan çıxanı getirim dedim.-deye Leyla
çantasından çıxardığı ve kağıza bükülü kvadrat
formalı açıqcanı ona uzatdı. Eli çaşqın şekilde
bir ona, bir de Kenana baxırdı. Kenanın
çiyinlerini çekdiyini görüb-Çox sağol, amma uje
emeliyyat üçün pul yığılıb.-dedi.
-Elimi dala qaytaracaqsan? Eybi yox, bunu da
iyne-dermana verersiniz.
Eli razılıq eledi. Sonra Kenanın qaçaraq
nezerlerle Leylaya baxıb ayağı ile yeri
sürtdüyünü görüb bir behane ile onlardan
uzaqlaşdı.
-Necesen, universitete getmişdin?-Kenan eyni
şekilde gözlerini qaçıra-qaçıra soruşdu.
-He, oradan gelirem. Sen gelmemişdin deyesen.
-He, iki gündür gele bilmirem. Bu günü yola
verek, sabahdan gelecem.
-Ne ise, men gedim, helelik.-deyib Leyla ondan
uzaqlaşmağa başladı.
-Get, helelik.-dese de Kenan sonra nese yadına
düşmüştek-Leyla-deyib onu sesledi.
-He?-Leyla heyecanla geri döndü.
-Şşeeyy...çox sağol, pul

<< 1 ... 273 274 [275] 276 277 ... 410 >>