nezaretinde olmalıdır.
Ondan sonra da dediyim kimi sakit rejimde
müalice davam etmelidir.
Hekim bunları deyib aralandı. Xatire anasını
qucaqlayıb indi de sevincinden ağlayır, Rafiq ise
esebi halda ofuldaya-ofuldaya dehlizde o baş-
bu başa gedirdi.Gözlenilen hekim gelmiş ve Mehdi yuxarı
aparılmışdı. Doğmaları indi de emeliyyat
otağının qabağında keşik çekir, onun
emeliyyatdan sağ-salamat çıxması üçün dua
edirdiler. İnci de getmemişdi ve yene de
pencerenin qabağında üzünü semaya tutub
Allaha yalvarırdı. Bu vaxt:
-İnci, telefonun zeng çalır, eşitmirsen?-deye
ondan beş-altı addım aralıdakı oturacaqda
oturan Mehri yüksek sesle onu sesledi.
-He, menim?-İnci diksinib ona sarı baxdı.
Sonra çantasına sarı gelib zeng çalan
telefonunu çıxardı.-He, mama?-zeng eleyen
anası idi ve o da danışa-danışa pencereye sarı
getdi.-Yox, emeliyyatdadır. Qurtarsın, gelecem.
Yox, ac deyilem, yemişem. Niye yalan deyim e,
yemişem de. Emeliyyat qurtarsın, gelecem,
burada yatmayacam. Yaxşı, sağol.-söhbeti
yekunlaşdırıb telefonu söndürüb çantasına geri
qoydu. Bu vaxt gözü çantasının altında buruşan
paltosuna sataşdı ve onu düzeltmek üçün
götürende altdan nese sürüşerek "tarak" deye
yere düşdü. Bu aptek kloku idi ve İnci teeccüble
eyilib onu götürdü, içine baxaraq-Bu dermanlar
kimindir?-deye oradakılara baxdı.
-Onlar deyesen Sevilindir.-bayaqdan sakitce bir
küncde Yusifle söhbet eleyen Eli sese diksinib
ona sarı baxıb dillendi.
-Sevilin? O burada olub ki?-İsmayıl da
qaşlarını çatıb söhbete qarışdı.
-He, bayaq anasının hekimi üçün gelmişdi,
sonra zeng geldi, getmeli oldu.
-Kimden?
-Deyesen Kamran müellim dedi. Kimdir ki,
tanıyırsan?
-He, emimoğludur. Sevil evvel onun kursunda
işleyirdi. Göresen niye çağırıb?
-Gör, nece maraqlanır.-deye Yusif Eliye teref
qısılıb astaca dillendi.
-Bunlar barışıblar ki?-Kenan da onlara
yaxınlaşıb astaca soruşdu.
-He, en az Eligil kimi.
-İnci, siz o kloku mene verin, men indi aparıb
ona çatdıraram. Yeqin ki, kursda

<< 1 ... 277 278 [279] 280 281 ... 410 >>