Xelil bu an qarşıdan
küçeye giren ve işığı gözünü deşen maşını görüb
onunla toqquşmamaq üçün sükanı sağa fırlatdı
ve sağdadır dayanmış veziyyetde olan başqa bir
maşına deyerek dayandı. Hemin maşının
siqnalizasiyası da işe düşerek sesi küçeni başına
aldı. Qarşıdan gelen maşının sürücüsü düşüb
Xelili danlayarken, sese evinden çıxan diger
maşının sahibi de maşınının ezildiyini görüb
onun üstüne düşdü. Çaşqın ve telaşla maşından
enen Xelil ise onlara izahat vermeye çalışırdı.
Fürsetden yararlanan İsmayıl celb maşının arxa
qapısını açaraq Sevili qucağına götürüb öz
maşınına apardı. Çox keçmedi ki, polis de geldi
ve Xelili qandallayıb polis maşınına oturtdular.
Xelil maşınından tapılan tapançanın İsmayıla
aid olduğunu deyib günahın yarısından yaxa
qurtarmaq istese de İsmayılın da izahından
sonra bunun oyuncaq tapança olduğu melum
oldu. Daha sonra polis ve Xelilin maşını
qabaqda, ifade vermek üçün bölmeye devet
olunan İsmayılın maşını ise arxada yola
qoyuldular. Baş verenlerden xebersiz olan Sevil
ise yavaş-yavaş qurdalanıb özüne gelmeye
başlayırdı. İsmayıl bir gözü yolda, biri Sevilde
yola davam eleyirdi. Sevil gözlerini açıb şüursuz
halda evvel yuxarı, sonra telaşla sağa-sola
baxdı.
-Men haradayam?-deyib sonra dikelerek sükan
arxasındakının İsmayıl olduğunu görcek o anın
heyecan ve telaşı ile-İs...İs...İsmayıl?! Sen...sen
meni hara aparırsan? Saxla maşını!-deyerek
qışqırdı.
-Sevil, sakit olması deyecem, hamısını
deyecem.-İsmayıl onu sakitleşdirmeye çalışsa
da Sevil:
-Yoox, maşını saxla! Astanovkada ağzıma
desmal basan sen idin. Sen neylemek
isteyirsen?! Men buna icaze vermeyecem.-
sakitleşmek bilmirdi ki, bilmirdi.
-Sevil, seni men qaçırmamışam. Bir qulaq as,
gör ne deyirem.
-Dedim ki, yox! Sen başımı söhbete qatıb
istediyin yere qeder aparacaqsan. Tez saxla
maşını!
-Yaxşı saxladım, düş!-İsmayıl esebi şekilde
maşını kenara çekib dayandı. Sevil celd düşüb
evvel çaşqın halda sağa-sola boylandı.
İsmayılın müşayiet etdiyi

<< 1 ... 281 282 [283] 284 285 ... 410 >>