polis maşını da onun
dayandığını görcek dayandı. Onu gören Sevil
celd ona sarı gedib yalvarıcı terzde:
-Polis, polis, ne olar, mene kömek eleyin, bu
oğlan meni qaçırmaq isteyir.-deye İsmayılı
şikayet elemeye başladı.
-Sakit olun, xanım. O sizi qaçırmayıb, sizi
qaçırmağa cehd eleyen bu idi.-polis memuru onu
sakitleşdirerek maşında oturub qezeble onları
süzen Xelili gösterdi. Sevil onu görcek diksinib geri atıldı.-O oğlan ise
eksine sizi bunun elinden xilas eledi.-polis
memuru sonra İsmayılı gösterdi. Sevil emelli-
başlı pert olmuşdu.-İndi ise gedin, maşına
eyleşin, polis bölmesinde her şey aydın olacaq.
Sevil başını yelleyib utancaq baxışlarla İsmayıla
baxıb ona sarı gelmeye başladı. İsmayıl ise elleri
qoynunda maşınına söykenib ona baxır, başını
bulayırdı. Sonra:
-Gerek özünü biabır eleyesen de. Otur.-deyerek
arxa qapını açıb başı ile işare eledi. Sevil
gözlerini yerden qaldırmadan maşına oturdu.
Ele yolboyu da belece gözlerini qaldırıb ona
baxmırdı.
Texminen qırx beş deqiqeden sonra İsmayılgil
ifade verib polis bölmesinden çıxdılar. Ifade
vermek sayılmasa, ne polis bölmesinde, ne de
maşında Sevil danışmır, meyus şekilde gözlerini
aşağı dikib fikre gedirdi. Onun bele susması
İsmayılı da narahat edirdi, hem bölmede, hem
de yolboyu gözlerini ondan ayırmırdı. Bölmeden
yenice uzaqlaşmamışdılar ki, İsmayılın
telefonuna zeng geldi. Zeng Emreden idi ve o
Mehdinin emeliyyatının uğurla keçdiyini deyib,
onun gelib-gelmeyeceyini xeber alırdı. İsmayıl
ucundan-qulağından veziyyeti ona danışıb gele
bilmeyeceyini dedi. Sağollaşıb Sevile baxaraq:
-Mehdinin emeliyyatı yaxşı keçibmiş.-deyirdi
ki, bayaqdan susan Sevilin indi elini ağzına,
üzünü de yana tutaraq ağladığını görüb telaşla
arxaya baxdı.-Sevil, ne oldu, niye ağlayırsan?
-Saxla maşını...İsmayıl ne olar, maşını saxla.-
Sevil hıçqıra-hıçqıra elini qabaq oturacağa
vururdu.
-Yaxşı, yaxşı.-İsmayıl maşını qabaqda,
dayanacaq olan yerde sağa çekdi.
Sevil telesik maşından düşüb

<< 1 ... 282 283 [284] 285 286 ... 410 >>