teeccüb
ve maraqla gah ona, gah da bir-birilerine
baxırdılar.
-Bu bizim territoriyadan deyil axı, kimdir
göresen?
-Hansı bexteverin dalınca gelibse de.
-Belke rengkarlıqdan Firanın nişanlısıdır?
-Az, yox, az, Firanın nişanlısı şkaf boydadır.
Bu ise lap Bred Pite oxşayır.
-Öz aramızdır, maşını da pis deyil ha. Ehh...
-Qızlar, belke dayanıb gözleyek görek kime
gelib?
Bu vaxt Seville Vüsale çöl qapıda göründüler.
Sevili görcek İsmayıl gülümseyerek dikeldi.
Vüsale de Sevilin qulağına nese pıçıldayıb
sağollaşıb gözü onlardan on beş-iyirmi addım
aralıda mat-mutları qurumuş qızlara baxa-
baxa ondan uzaqlaşdı. İsmayılla Sevil bir-
birilerine yaxınlaşarken hemin qızlardan biri
gözleri ve ağzı heyretden böyümüşd şekilde:
-Aaaa, qızlar, biri meni çimdiklesin.-deye
dillendi.
-Ele meni de. Nece yeni, bu Sevil üçün gelib?!
Dağıl ey dünya!
Sevil ise artıq İsmayıla çatıb narazı üz ifadesile
soruşdu.
-Niye gelmisen?
-Men de yaxşıyam, sağol. Adam sevgilisini bele
qarşılayar?
-İsmayıl, bura gelmeyini istemirem. Vabşe,
arxamca gelme.
-Niye?
-İstemirem...qorxuram...
-O yaramaza göre qorxursan? Qetiyyen qorxma,
o çox içerilerdedir bu deqiqe, çetin ki, yaxın
beş-altı ile de çıxa. O vaxta qeder de sen uje
menim olacaqsan, heç ne deye bilmeyecek.
-Yox, başqa şeyden qorxuram. Yene de her şey...
-Yene de her şey evvelki kimi olmayacaq. Dünen
sene ne dedim, seni buraxmayacam dedim,
getmeyecem dedim.-İsmayıl bunu deyerken
ellerini uzadıb Sevilin ellerinden tutdu.-Aydan-
ilden bir namaz, sevgilim görmeye gelirem, o da
mene naz eleyir. Bax ha, men çox naz
götürmürem. Otur, gedirik.-deye sonra maşını
işare eledi.
-Hara?
-Eve. Seni eve ötürmeye gelmişem.
-Yox, men özüm...-Sevil narazı şekilde ellerini
ondan çekmek isteyirdi ki, Ismayıl:
-Etiraz istemirem. O vaxt seni ötürmeyime icaze
vermirdin, heç olmasa qoy indi evezini çıxım. Bir
de ki, biz daha uşaq deyilik, kiminse
görmesinden qorxma.-deyib tekidle ellerini
buraxmadı. Sonra qabaq qapını

<< 1 ... 287 288 [289] 290 291 ... 410 >>