ve ardınca
da aralandı. Başını içeri salan Xatire
gülümseyerek:
-Olar?-deye soruşdu.
-Gel, gel.-Rafiq ayağa qalxdı. Xeyal ise
qaşlarını düyünleyib gözlerini üstündeki örtüye
dikmişdi.
-Dermanı getirmişem.-Xatire bir elinde stekan,
birinde derman qutusu içeri girdi. Rafiq işi
olduğunu deyib çöle çıxdı, Xatire ise elindekileri
çarpayının yanındakı kiçik masaya qoyub-Senin
yerin rahat deyil deyesen. Dayan yastığını
düzelder.-deye onun yastığını rahatladı.
Xeyalın üz ifadesi ise deyişmirdi. Derman
qutusundan derman denesi çıxarıb stekanla
birlikde ona uzatdı.-Bu gün özünü nece hiss
eleyirsen?-deye otura-otura soruşdu.
-Çox şükül, pis deyilem. Bice Gülüş üçün
dalıxılam.
-Caan, ele Gülüş de senin üçün darıxır, atası.
Dünen gece güclüe dile tutub yatırmışam,
ağlayırdı.-Xatire danışa-danışa elini çenesine
qoyub maraqla onu izleyirdi. Dermanını içib
stekanı masanın üstüne qoyan Xeyal onu bele
görüb soyuq şekilde:
-Ne olub, niye ele baxısan?-deye soruşdu.
-Baxmaq olmaz? Nedir, arvadın qısqanar,
yoxsa?
-Menim alvadım qısqanmı.
-Haradan bilirsen?
-Çünki onu tanıyılam.
-Nç, mence heç tanımamısan. Tanısaydın, bele
danışmazdın.
-Tanıyılam, qaldaşımı da tanıyılam, yoldaşımı
da. Ve bu gün menim başıma bele pelvanetek
dolanmalalının da meni çox istediklelinden
deyil, çekdikleli vicdan ezabından olduğunu da
bililem.
-Xeyal, ele deme, ele baxma da, ne olar?-
Xatire meyus üz ifadesi alaraq ağlamsınaraq
onun elini tutdu.
-Çıxa bilesen? Yatmaq isteyilem.-Xeyal ise
laqeydliyini itirmirdi.
-Yaxşı,-deyib Xeyal meyus şekilde köks oturub
yavaş-yavaş ayağa qalxdı,-amma çöldeyem, ne
lazım olsa, çağır.
Reaksiya vermeyen Xeyal uzandığı yerden biraz
daha aşağı sürüşüb gözlerini yumdu. Xatirenin
indi onun qayğısına bele qalması onu incidirdi,
çünki bunu onu sevdiyi üçün deyil, vicdan ezabı
çekdiyi üçün elediyini düşünürdü. Ele Xatire de
onu bu qeder incitdiyi üçün peşman olmuşdu.
Tibb Universiteti. Leyla universitetin
bufetlerinden birinde

<< 1 ... 291 292 [293] 294 295 ... 410 >>