götürüb
içinden tek salfet çıxararaq Sevilin ellerini
üzünden araladı, gözlerini, yanaqlarını
silmeye, onu sakitleşdirmeye başladı.-Olacaqla
öleceye çare yoxdur. Sen buna hazır olmalısan.
Men indi sene her şey yaxşı olacaq, anana heç
ne olmayacaq deyib teselli eleye bilerem, onda
seni sadece aldatmış olaram. Özünü ele al,
Güneşim, anan heç olmasa son anında seni bele
görmesin. Men hemişe senin yanında olacam,
bunu yadından çıxarma. Qurban olum, sebrli ol.
-Ssen...sen meni başa düşe bilmezsen. Canımdan
can gedir e, İsmayıl, nece sebrli olum?-Sevil
hıçqırırdı.
-Sen de menim canımsan, bir parçamsan. Bes
sene bir şey olsa men neyleyerem?
-İsmayıl, ne olar, maşını işe sal, tez sür,
gedek. Heç olmasa son nefesine çatım.
-Yaxşı.-İsmayıl onun yanağını silerek maşını
yeniden işe saldı. Çalışdıqca süretle sürür ve
yolboyu gözlerini ve elini ondan çekmirdi.
Oğlunun xeberini polis vasitesile evde alan Akif
emi o anın telaşı ile ele ev paltarında özünü
xestexanaya çatdırmışdı. Bu vaxt onun yanında
olan ve xeberi eşidib özlerine el qatan arvadı ve
qızı da yanında gelmişdiler. Xestexanaya çatıb
resepşndan Raminin aparıldığı mertebeni
öyrenib liftle yuxarı qalxmışdılar. Bu vaxt
dehlizde bir polisle bir hekim söhbet edirdi.
-Hekim, oğlum necedir?-deye Akif emi hekimi
görer-görmez telaşla soruşdu.
-Sakit olun, özünüzü ele alın, oğlunuz kimdir?
Ne vaxt getirilib?
-Ramin, Xelilov Ramin. Dediler ki, döyülüb.
-He, yarım saat olar, getirilib. Qabırğaları
ezilib, yuxarı ve aşağı etraflarında sıyrılma ve
ezilmeler var.
-Bes indi necedir? Daxili qanaxması yoxdur?-
Dilşad xala ağlaya-ağlaya soruşdu.
-Yox, narahat olmayın, qanaxma eleyhine
tedbirler görmüşük.
Qabırğaları sıxıldığından teneffüsünde de biraz
çetinlik var idi, ona göre de teneffüs aparatına
qoşuludur.
-Nece olub bes? Qardaşımı kim döyüb?
-Yaxşısı budur, bu barede suallarınızı polise
veresiniz. Çünki hadiseden ilk bu polis xeber
tutub.
-Beli, mene xeber verdiler ki, xidmet

<< 1 ... 329 330 [331] 332 333 ... 410 >>