gelen
oğluna-Sen burada gözle.-dedi ve Sevdanın
qabağına düşüb pilleleri qalxmağa başladı.
Onun geldiyini eşiden Bahar müellime otaqdan
çıxaraq onun qabağına gelmişdi. Sevdanın onu
Dilare xalaya tanış elemesinden ve Dilare
xalanın başsağlığından sonra Bahar müellime
burada olduqları, emanetlerine sahib çıxdıqları
üçün ona minnetdarlıq eledi. Içeride, cenaze
olan otaqda ise ağlaşma yerini sübuta vermiş,
qadınlar ölünü unudub maraqla çöle,
tanımadıqları bu qadına tamaşa eleyirdiler.
Dilare xala içeri keçmek istese de Bahar
müellime ona Sevil olan otağa keçmeyi meslehet
görmüşdü. Onunla razılaşan Dilare xala otağa
girende Sevil çarpayısında atılıb qalmışdı.
Üstünde nazik bir örtük var idi. Dodaqlarına
qeder rengi qaçmış, ağır-ağır nefes alıb-
verirdi. Bu menzere Dilare xalanın üreyini
ağrıtdı, yaxınlaşıb elini onun saçlarında
gezdirdi, diger elile elini tutub ağlamsınaq
şekilde: -Can ay qızım, senin ne günahın var idi axı?
Amma qorxma, daha biz buradayıq.-deye
dillendi. Sonra:
-Caan, bunun elleri niye buzdur?-deyib telaşla
Bahar müellimeye baxdı.-Xanım, bu uşağın halı
yaxşı görünmür, rengi ağapaqdır, elleri buz
kimidir, özü de nebzi zeif vurur. Bunu sroçnu
hekime çatdırmaq lazımdır.
-Men de bilirem, ay xanım. Dünen gece de
skorunu ele men çağırmışam. Bunlara qalsa iki
dene dermanla yola verirdiler. Oğlum burada
yoxdur, yoxsa onun maşını ile xestexanaya
aparardım.
-Yox, yox, gözlemek olmaz. Anası ölüb deye
balasını da aparıb yanında basdırmayacaqsınız
ki... Anası qızını oğluma emanet elemeyib, lap
yaxşı, biz de emanetimize yiye durmağa
gelmişik. Amma icaze verin, bunu xestexanaya
aparaq. Heç neye göre narahat olmayın, bütün
mesuliyyet mene aiddir, apardığım kimi, hetta
daha sağlam qaytarıb size verecem.
-Sizi başa düşürem, bayaq da dedim,
anlayışınız üçün çox sağolun. Amma bunun
böyüyü tekce men deyilem, esas öz qohumlarıdır.
Dayanın, böyük xalası buradadır, rayondan
gece gelib, onu çağırım.-Bahar müellime bunu
deyib

<< 1 ... 345 346 [347] 348 349 ... 410 >>