artıq neqaret
hissesine çatmışdı. “İlani aşk ediyorum,
benimlem evlenirmisin?” Sevil ise heyretle gah
İsmayıla, gah da gözlerini qaldırıb mahnı ile bir
qalxıb-enen rengbereng işıqlı fevvareye baxırdı.
Gözleri dolmuş, elleri buz kesmişdi.
-Sevil, bir ömr boyu anamın gelini, evimin
xanımı olarsan?-deyib İsmayılın onun
qabağında diz çökmesi ise onu daha da
heyecanlandırdı.
-İsmayıl, neyleyirsen? Dur, camaat bize baxır.
-Sevgilim, yaxşı da, romantikanı pozma. Cavab
ver, durum.
-Elbette ki he. Sen guya bunu bilnmirsen?
-He?-deye İsmayıl oturduğu kimi de ayağa
qalxdı.
-Deli, sen guya seni sevdiyimi, seninle evlenmek
istediyimi bilmirsen?
-Bunu senin öz dilinden eşitmek istedim.-ona
teref eyilen İsmayıl qulağına-Seni sevirem.deye
pıçıldadı.
-Men de seni sevirem.-deye Sevil de gözlerini
qaldırıb gülümseyerek ona baxdı. Sonra başını
onun sinesine sıxıb gözlerini berk-berk yumdu.
Gözünden süzülen iki damla yaşla beraber
üreyinden “Ana, sen orada rahat ol. Qızın çox
xoşbextdir.”de keçdi.
Uzaqdan onları izleyen Sevinc Yusifin elini sıxıb
yarızarafat, yarıkinaye ile:
-Ehh, İsmayıl nece de romantikdir, Sevil de çox
xoşbext.-deye dillendi.
-Pah, indi o ne demek oldu ki?-Yusif qaşının
birini qaldırıb kinaye ile ona baxdı.-Az, men
sene evlenme teklif eleyende bunların biri
Türkiyede idi, biri de nişanlı idi.
-Zarafat eleyirem de, niye her söze inciyirsen?
Sen mene tekliflerin en gözelini elemisen.
-He, amma ne olsun? Teklifim altı ildir ki,
havadadır. Bizim üstümüzde bunlar da
evlenecek, biz hele nişanlıyıq deye başımızı
qatırıq.
-Sevgilim, yaxşı da, biraz qalıb. Dörd ay da
dözek, ondan sonra inşallah yay gelir. Ehh, şert
evlenmek deyil e, sonra menden bezeceksen.
-Men senden bezecem? Bu güne qeder
bezmemişemse, demeli, bundan sonra da
bezmerem.-Yusif onun ellerini daha möhkem
sıxıb alnını alnına söykeyerek gözlerini yumub-
Seni sevirem.-dedi.
Bir xeyli otağında ağlayıb anasının hereketlerini
düşünen Ayan sonra ne düşündüse

<< 1 ... 403 404 [405] 406 407 ... 410 >>