: Aynur başa düş mən rayonda qalmaq istəmirəm. Necə olursa olsun mütləq Bakılı biri ilə ailə qurmalıyam
Aynur: Bakıda qalıb neyləyəcəksən axı? İnsana harda xoşbəxt olacaqsa orda qalmalıdır.
İlahə: Aynur bəsdi sən ALLAH mən burda xoşbəxt ola bilmərəm. Bu söhbəti bağlayaq. Mənim həyatımda artıq Cavid var.
Aynur: Cavid kimdir?
İlahə: Yeni tanışım.
Aynur: Onunla harda tanış olmusan????
İlahə: Özün bilirsən ki, mən vaxt itirməyi sevmirəm. Həyata pozitiv baxmaq lazımdır. Orxan yoxdursa yoxdur. Artıq Cavid var. Onunla telefonda tanış olmuşuq.
Aynur: İlahə sənə inana bilmirəm, tanımadığın, üzünü görmədiyin biri ilə telefonda tanış olursan, sonrada xəyal qurursan.
İlahə: Aynur narahat olma hər şey yaxşı olacaq.
Aynur: İnşAllah nə deyimki. Sən bilərsən. Amma mütləq təhsil haqqını həll edin. Səni yenidən universitetdə görmək istəyirəm.
İlahə: Görəkdə qismət.
Aynur İlahə ilə sağollaşıb Universitetin yanındakı parka gedir. Bilirdi evə getsə tək darıxacaq. Evə getməyi gəlmirdi. Günel xəstə olduğuna görə icazə alıb rayona getmiş, Samirə isə əmisi yoldaşı xaricdə olduğuna görə əmisigildə qalıb əmisi uşaqlarına göz olurdu.
Fevral olsada hava mülayim idi. Parkda əylənən uşaqların gülüşü ətrafa yayılmışdı. Aynur heç bir dərdi olmayan bu varlıqlara baxır, ürəyində uşaq olmaq arzusu baş qaldırırdı. Son vaxtlar tez-tez ürəyi sıxılır, səbəbini bilmədən onu ağlamaq