Seni tarif edebilecek hiçbir duygu bırakmadın
içimde. Aşk, sevgi, özlem, nefret, kin...
Seni tanımlayacak hiçbir his kalmadı senden.
Sanki hiç olmamış gibisin. Vardın ama olmasan
da olurmuş gibisin.
Yok gibisin, hiç gibisin...
Yine de birkaç kelimeyle anlatabilseydim seni,
sanırım bu “değmez” olurdu.
Sevdiğime de sevgimden öldüğüme de.. .
Bu yüzden artık ölmeni de dilemiyorum, hatta
olması gerekenden çok daha uzun bir ömrün
olmalı. Kaybettiğin her şey için kendinden hesap
soracak kadar uzun bir hayat yaşamalısın.
Neyse işte, sevilmenin değerini bilmeyen biriydin..