tutaraq: “Axı bunu filankəs icazəli görür!” deyir. Abdullah ona belə cavab verir: “Allaha and olsun! Hamı bilir ki, Allahın peyğəmbəri (s.ə.s), Xeybər döyüşü ərəfəsində onu haram etdi. Artıq biz zinakarlardan deyilik” (Tahavi).

Başqa bir rəvayətdə Abdullah ibn Ömər, özünə İbn Abbasın siğə nigahına icazə verdiyini deyincə: “Subhanallah (Allaha təriflər olsun)! İbn Abbasın belə bir fətva verəcəyini zənn etmirəm!” deyir. Ancaq orada olanlar xəbəri dəqiqləşdirdikdə, İbn Ömər dedi: “Allahın rəsulu (s.ə.s) həyatda olarkən İbn Abbas kiçik bir uşaq idi. Allahın peyğəmbəri (s.ə.s) siğəni bizə qadağan etdi. Artıq zinakarlardan deyilik” (Heysəmi, Məcmau'z-Zəvaid 4, 265).

Digər bir rəvayət İbn Ömərin bu sözünü qüvvətləndirir: “Bir kişiyə, sadəcə İslam nigahıyla evləndiyi qadın halaldır. Bu nigahda mehir vardır, kişinin qadına, qadının kişiyə miras haqqı vardır. Qadını müəyyən bir müddətə ala bilməz. Əgər alsa, artıq onun xanımıdır. İkisindən biri ölərsə digəri ona varis olar” (Beyhaqi).

Abdullah ibn Zübeyr, siğə məsələsinə şiddətlə qarşı çıxan səhabələrdəndir. Müslimin bir rəvayətində, onun xütbədə siğənin icazəli olmasını mənimsəyən bir adama etiraz edərək: “Bu şübhəsizdir ki, Allah bəzi insanların gözlərini kor etdiyi kimi, qəlblərini də kor etmiş ki, siğə nigahına fətva verirlər!” dediyini görürürk. Rəvayət hücuma uğrayan şəxsin “Sən həqiqətən çox nəzakətsiz, qeyri-ciddi birisən. Ömrümə and içirəm ki, siğə müttəqilərin imamı olan Allahın rəsulu (s.ə.s) zamanında edilirdi!” şəklində olan cavabına İbn əz-Zübeyr meydan oxuyaraq belə cavab verir: “Elə isə başla sınamağa! Əgər sən bu əməli etsən, Allaha and olsun ki, səni daşlarla rəcm edərəm!” (Müslim). Alimlər, Abdullah ibn Zübeyrin (r.a) bu açıq-aşkar və cürətli davranışını, özünə siğənin nəsxi ilə bağlı xəbərin çatmış olması və bununla da onun haramlığı barəsində zərrə qədər də tərəddüdünün olmamasıyla izah edirlər (Nəvəvi Müslimin şərhində belə deyir).
Allahım, mənim üçün əcr yaz və bir günahımı sil. Onu