qədər ödəyəcəm. Qısacası, yenə birlikdəyik..
Aynur: - İlahə bundan gözəl xəbər ola bilməzdi səhər-səhər, çox sevindim.
İlahə: - Sənə demişdimdə özümü öldürməyə dəyməz. Olacaq olmalıdır vəssalam. Gözlə məni Bakı gəlirəm))))))))))))))
Aynur: - Sən dəlisən vallah ))
İlahə: - Dərs bir tərəfə, ən çox Cavidə yaxın olacağım üçün sevinirəm.
Aynur: - İlahəəəəəəəəəəəəə yenə?? Bəsdidə..
İlahə: - Yaxşı-yaxşı dedim səhər-səhər səni yaxşı xəbərlə oyadım. Hələlik.
Sağollaşdıqdan sonra Aynur artıq yata bilmədi. İlahə çox həyatsevər insan idi. Nə olursa olsun onun xoşbəxtliyini poza bilmirdi. Bu xasiyyəti Aynurun ona qibtə etməsinə səbəb olurdu. Aynur ən kiçik bir sıxıntıda belə depresiyaya düşür, ümidsizlik içində çırpınırdı. Belə momentlərdə də gücü ancaq ağlamağa çatırdı.
Küçədən qarmaqarışıq səslər gəldi. Qalxıb pəncərəyə yaxınlaşdı. Gecə paltarında olduğu üçün pərdənin arxasından küçəyə boylandı. Kənan həyət qapılarının ağzında durmuşdu. Aynurgilin pəncərəsinə doğru baxırdı. Başını aşağı salmadığına görə Aynur ilk dəfəydi Kənanın üzünü belə aydın görürdü. Çox təmiz baxışları, gözləri vardı. Buruq saçları qara üzünü daha sevimli etmişdi. Hər zamandan fərqli olaraq Kənanın əynində Ronaldonun köynəyi yox idi. Səliqə ilə kostyum-şalvar geyinmişdi. Geyimi ciddi olsada yenə özünü saxlaya bilmir, yerində adətən qaynayırdı. Bir yerdə sakit dura bilmirdi. Onun bu hərəkəti Aynurun gülməyinə səbəb oldu.
Artıq Aynur Kənanı məhlədə ətrafında görməyə adət etmiş, bir gün küçədə görməyəndə gözü onu axtarar olmuşdu. Fikirləşirdi ki, Kənansız bu küçənin yaraşığı olmaz. Bir yerdə dura bilməyən bu oğlanı Aynur hətta çox istəməyə başlamışdı. İnternet klubda ondan pul almama tələbini isə məhlə qızına qarşı jest, hörmət kimi etdiyini düşünmüşdü. Buna görə ona əsəbləşə bilmirdi.
Bir az pəncərəyə baxdıqdan sonra Kənan çıxıb getdi.
Radioda ritmik mahnı verilirdi. Aynur mahnının sözlərini təkrar edə-edə mişka Kənanla (bu mişkanı 2-3 ay olar ki, almışdı. Qara olduğuna görə Günel ona Kənan