İnsanlar hiç bir zaman çox sevmediler beni.
Zaten ben de çok sevmedim hiç birini.
Ne vazgeçilmezleri oldum,
Ne de vazgeçilmezim oldu hiç biri.
Farkliydik insanlarla, onlarin çikarlari vardi
benimse doğrularim ve hayatimin olmazsa
olmazlari..
Mesela hiç sevmedim yalani.
Vazgeçilmezim olan insanlar olsun isterdim.
Birileri için ağlaya bilmek ve birilerini özlemek.
Zaten nasipde olmadi özlenmek.
Hep başkalari suçlu deyildiya.
Benimde kusurlarim olmuştur mutlaka.
Mesela, üç maymunu oynamamakla hatami ettim
acaba?
Biliyorum kalpsiz gibi görünüyorum
...ama deyilim.
Sadece haketmeyene prensip olarak deyer
vermiyorum.
Keza "deyer" dediyin ağaçta yetişmiyor sonuçta.!