. . . .Qız: Salam. Oğlan: Salam. Qız: Necəsən...? Oğlan:
Sağ olun, yaxşıyam, tanımadım. Mənle, danışan
kimdir ki...? Qız: Allah bəndəsi. Oğlan: Mən
xatırlamadım axı bu səsi, Həm də səsinizdə
qüsur var...? Qız: Bəli, bir il qabaq batıb səsim,
Oğlan: Deməli, bu öz səsinizdir, bagışlayın. Qız: Yox, xətrimə dəymədin, bilirəm ki çox,
maraqlıdır sənə, kiməm görəsən. Oğlan: Bəli,
maraqlıdır, gizli nömrədən, zəng eləmisiniz,
kimsiniz, deyin. Qız: Məni tanımazsan... Bəzən
hər şeyin, mənasız olduğun dərk edən zaman,
kimləsə dərdləşmək istəyir insan. Nömrəni yığmışam təsadüfən, Oğlan: Hə, elə düz
nömrəni yığmısız belkə, məni də tənhalıq
bezdirib tamam. Qız: Təkliklə barışa bilmir hər
adam. Sual vermək olar...? Oğlan: Buyurun. Qız:
Əgər, sirr deyilsə, yoxdur sevgilin məgər...?
Niyə tək qalmısan, tərk edib səni...? Oğlan: Yox, mən onu atdım. Qız: incidib səni...? Oğlan: O
məni sevirdi, mən də sevirdim, taa ki, qəza
oldu, maşın çevirdim. O gündən ayrılıq küləyi
əsdi. Bildim onu sevmək daha əbəsdi... Qız:
Niyə...? Birdən-birə nə oldu...? Danış, dərdini
bölüşdükcə azalar. Oğlan: O qış, bir qəza keçirtdim... Qız: Bilirəm... Oğlan: Necə...? Qız:
Yəni ağrını hiss etdim sadəcə... Oğlan: Nə isə,
deməli, o qəza vaxtı, mənim bədənimdən
xeyli qan axdı. Çox qan itirmişdim, halım pis idi.
Həkimlər qanımdan tapılmır dedi. Bu zaman
həmin qız çatdı dadıma. Dəqiq gəlməsə də mənim yadıma, Deyəsən, qanımız uyğun
gəlirdi. O qız da yəqin ki, bunu bilirdi. O mənə
qan verdi, sağ olsun, sonra, mən təmiz
sağaldım, görmədim amma, uzun müddət
həmin qızı nədənsə... Bir gün gördüm... Gəl o
mənzərədənsə, Kaş heç görməyəydim ömürlük onu.. Onu gördüyüm an, hər şeyin
sonu, gözlərim önündə canlandı bir an. Qız:
Yəqin özgəsiylə görmüsən...? Oğlan: Dayan,
yox, elə deyildi, belədir ardı: Əlil arabası altında
vardı... Dəhşətdir, gördüm ki, yox bir ayağı,
Sanki qurumuşdu dili- dodağı, Solğun baxışlarla mənə baxırdı, Gördüyüm vəziyyət məni
sıxırdı. Dedi ki,mən də bir qəza