Bir
ayağımı da onda itirdim... Düzü,çox
üzüldüm,perişan oldum, İndi
neyleyecem,xeyala daldım. Onu o halıyla seve
bilmezdim... Qız: Teessüf, men seni bele bilmezdim, Nece de vicdansız adam imişsen,
Gör kimi sevmişem,istemişem Men... Oğlan:
Ne...? Yoxsa sen... Qız: Beli, men hemin qızam.
İllerdir atılmış, tenha, yalqızam. Oğlan: Ola
bilmez axı... Bes sesin... Qız: Aha... Nedir,
tanımadın...? Deyim, bil daha, meni pis günümde terk etdiyin üçün, Aylarla qem çekdim,ağladım
her gün, Hönkür-hönkür ele ağladım,axır, İndi
ne halım var,ne sesim çıxır. Ağlamaq batırdı
sesimi menim, Öz sevgim özüme oldusa
qenim, Daha yox inamım heç bir insana, Günah
olmasaydı,qıyardım cana... Oğlan: Ele şey eleme, bağışla meni... Qız: O uca Allaha tapşırdım seni...
Oğlan: Axı sen yeriye bilmirdin... Qız: Utan,
Danışma,yatmısan qefletde,oyan. Söhbet
açılıbsa,deyim her şeyi, Menim yaşadığım acı
taleyi, Bir heyat dersi tek qebul edersen...
Bundan sonra doğru yolla gedersen, Danışım qoy, belke ibret götürdün... Sen o vaxt qezada
çox qan itirdin, Dözmedim,senin o halını
gördüm, Sene öz qanımı könüllü verdim. Amma
ki sene çox qan lazım idi, Sen ölerken mene
can lazım idi...? Ne qeder
gerekdir,verirem,dedim, Seni yene sağlam görmek istedim... Hekimler o qeder qan aldı
menden, Az qaldı ki, canım çıxsın bedenden.
Verdiyim qan senin kömeyin oldu, Menimse o
günden bedenim soldu. Qanazlığı meni yatağa
saldı, Amma yene fikrim yanında qaldı. Axır,bir
ayağım tutuldu tamam, Daha bele ede bilmezdi davam. Mecburen kesdiler bir ayağımı, Sense
eşitmedin heç sorağımı. Baxma şikestlikle
ömrüm eridi, Senin sağ qalmağın tesellim idi.
Ele bilirdim ki,atmazsan meni, Tanımamışam heç
zerrece seni... Oğlan: Ne deyeceyimi
bilmirem... Qız: Heç ne, danışma,söyleme bir dene kelme. Bu son zengim idi... Oğlan: başa
düş meni, Men bele fedakar bilmezdim seni.
Qız: Sus...! Yaxşı dinle bu son sözlerimi,
vicdansız qelbinden sil izlerimi...! Meni mehv
eledin,eybi yox, ancaq, daha bir

<< 1 [2] 3 >>