BÖLÜM 1.. YAZAR:KÖNÜL
- Salam,gencler! ,-genc müellim içeri daxil olub,telebeleri salamladi.
- Salam,müellim!
- Salmanli,senin o cox deyerli bashin yene dedi-qoduya qarishib?! - muellim gozumun icine baxib,eseble dillendi. Yaxshi eliyirdik bax,ona ne ?
- Muellim,biz..Ay!! Ay!! -yanimda eyleshen Ayanin qolunu chimdiklemishdim. Ne deye achiqlama verirdi ki o egoist muellime?!
- Siz,ikiniz ,- eliyle Ayani ve meni ishare etdi ,- Derhal,chole!
Aa.. Mene deyirdi bu ego yigini? Mene,mene!! Men bu sozun altinda qalardim? Tebii ki, yox!
- Xosh deyilse ,ozunuz cixin,muellim!
- Nece,nece? Sen,- meni ishare edib,- muellimle bu ne danishigdir,danishirsan? - burun kemerini sixmasindan esebi oldugunu anlamishdim. Eslinde bele hedsizlik hec vaxt etmezdim,ancag nezere alsaq ki,muellim iceri girende hele zeng vurulmamishdi,bu ona haqq vermirdi ki, bu qeder auditoriyanin qarshisinda bize sesini ucaltsin!
- Men ,ne muellim? Men ,ne ? Bu artiq necenci defedir ki, haqsiz yere refiqemi danlayirsiniz.Siz iceri daxil olanda zeng vurulmamishdi!
- Ne vaxtdan,etirazini qishqiraraq bildirirsen,Rustemli?
-Men.. men qishqirmadim..
-Sozumu kesmemeyinizi defelerle soylediyimi xatirlayiram. Sen,Ayani mudafie edecek qeder cox isteyirsen yeni? -istehzayla sorushdu,- Sen onun vekilisen ?
- Beli muellim ,- zefer qazanmish kimi gulumsedim ,- Men buradan elave,huquqshunasligi bitirmishem.
Sozumun bitmesi ile auditoriyada aniden kesilen sesler,olu sukut. Ve ardinca "ouuuu" nidalari.. Beli, zefer menim idi ve bunu o eqoist edebiyyat muelliminin qizarmish sifetinden gormek olardi.
***
- Periiishh,Periiish!! ,- eve girer-girmez anami seslemishdim. Ona "ana " demirdim,onsuzda ona "ana" deyen sevimli oglushu var idi. Ah, ozumu tanitmagi unutdum. Men Gulsum,Gulsum Rustemli. Ailenin 2. ovladiyam,birincisi sevimli qardashim Sabutaydir ki, evli, ushagi olmasina baxmayaraq hele de anama "Ana" deyende ,"anasi qurban oglushuna" cavabini alir. Ancag men hech vaxt bele semimj cavab ala bilmirem .