e balishi qarnima sixib aglayaraq , bir terefden boshansam …men bu zindandan qachsam …yene …men yene sefil olacam dushunur,diger terefden cemilenin aqibetinden narahat olurdum…birden onu elimden alsa? Ushaqla lazimi derecde maraqlanmasam da mence men cemileni sevirdim..ola biler ki bu qeyri adi gorunen bir sevgi idi…amma ondan ayri qalsam..offf nefes almadan butun omrumu de ag sarayda kechire bilmerem..bir cixish yolu tapmalisan fira..sen mutleq bir cixish yolu tapmalisan…
Gunden - gune guclenen munaqishelerimiz ,qapali muhit , gozel dord divar,seymurun seher achilandan duyunlenen qashqabagi …butun bu tezyiq menim bir sozden ,kichik nyuansdan partlamagima ,onumdeki her sheyi dagididib yerle yeksan etmeyime sebeb olurdu...esbelerim idare edilmez seviyyeye chatirdi…men…men psixi pozgunluq yashayirdim…
Saatlarla bagli qapi arxasinda dizlerimi qucaqlayib goyashi tokur,yemekden ichmekden imtina edirdim..men bu kishiye her hansi yolla-mene pisdir!anla ki mene pisdir!-chatdirmaq isteyirdim..men hech olmasa bir hefte..hech olmasa bir neche gun onsuz qalmaq isteyirdim..men seymurun bu kendirlerinden azad olmaq isteyirdim…yazar Naya Pashayeva.amma..bu debdebeni ,mali mulku de qoyub,arxama donmeden qacha bilmirdim…nece olsa bele, bu lyuks heyat menim nefes alma sebebim idi…belke de deyerdim cemilenin varligindan daha vacib sebebim idi..ozum bezen oz fikirlerimden urkurdum…
Aramizdaki gerginlikden neinki menle seymur eziyyet chekir,eyni zamanda cemile de bu abu-havadan pay alirdi…her gun yere chirpilan eshyalarin cingiltisini,mohkem qapi chirpilishlarini,qishqiriqlari eshiden ushaq,yaninda azca yuksek sesle danishmaga bashlayan kimi , celd kichik ovuclari ile uznu qapayar,hichqiriqlara qerq olardi…menden de seymurdan da qorxurdu…bizim uzumuzdeki mimikadan,bizim anlamadigi davranishimizdan qorxurdu...ancaq …ancaq men o zaman onu dushunecek hayda deyildim!..beli men fira her zaman eqoist olmusham..canimdan parcha olsa bele,oz ruhum,oz firevanligim mene hemishe her sheyden