n onunde canlandiqca , hebibib ustune atilaraq ona yagli bir shille vurmaq istesem de, bu evde tek oldugmuzu yada salib dirnaqlarimi etime batirmishdim
-eshitmirsen meni??!teyyareye gecikeceyik
uchush haqqda unutmushdum…canimi qorxu alsa da, evvel axir men bu evden cixmaliydim..omrumun sonunadek bu otaga qapali heyat sure bilmezdim ki..onsuzda hebibin aramsiz qishqirtisindan ,bir azda sebrine bassam qapini tilinden cixaracagini bilirdim…derinden nefes alaraq , elimi qifila atib onun uzune bele baxmadan
-chekil –soyleyerek otmushdum..ayaqlarim, butun vucudum esse bele bunu ona bildirmeyecekdim..
Chemodanlarim gece dehshet yashadigim otaqda oldugundan men ora kechmeye mecbur idim…ichimde ozumle mubarize apararaq , kendardan kechib ,celd ozume t shirt cixarmishdim..chol qapisin mohkem chirpilishindan hebibib cixdigi melum idi…onun barmaqlarinin izlerini,geceden qalmish makiyajin qaliqlarini, saclarimda yaprixmish laki yumaq uchun taleh mene furset yaratmishdi..yazar Naya Pashayeva.qacharaq dusha kechib heyatimda almadigim tezlikle vanna qebul edirdim…isti su bedenimi rahatlasa da, indi hezze dalmaga zamanim yox idi.. o evde olmayinca burdan cixmali ,ust bashimi normal qaydaya salaraq elimde chanta ,dehlizde onu gozlemeliydim…her ne qeder bu evden tez cixsaq bir o qeder de elime idi.. moskvadaki imaretinde bizden savayi komekchilerin yashamasi,hebibin moskvada demek olar ki olmamasi, ureyime su sepirdi…
Ildirim sureti ile dushdan cixib, eynime bosh idman desti geyerek ,yash saclarimi quyruga toparlamishdim…soyuq idi…dozulmez derecede soyuq idi…bir neche deqiqe sonra eve gelen hebib ,meni dehlizde chemodan uste gorerek
-dush ashagi –soylemishdi
Surucu kursusune eylesherek, arxaya baxmadan mashini aeroporta dogru idare dirdi.ne ecebse ne dalgada musiqi seslenirdi ,ne de ki meni dindirirdi…bu insani anlamirdim…onun ne istediyi ,ne dushunduyu menim uchun rebus kimi idi…
teyyarenin salonuna kechib kresloya yaslanaraq gozlerimi yummushdum...ureyim bulanirdi…