r qadınla da yemek zad yeye bilmezdi. Sonra.... Sonra dünen axşam yaşadıqlarımızdan sonra artıq mene qarşı mesuliyeti vardı ve ona uygun davranmalı idi.
"Niye yeye bilmerem Deniz?"
Gözlerinde açıq kinaye ile vermişdi bu sualı. Vereceyim cavabı, daha doĝrusu vere bilmeyeceyim cavabı gözleyirdi..‘’Lazım deyil.’’ deyə mızıldanmaqla kifayətləndim sadəcə. Deyə bilməzdim ona.Nəticədə aramızdakı münasibət hələ də tam düzəlməmişdi; üstəlik mənə qarşı hirsi hələ tam keçməmişdi.Düzdü zərif davranırdı;mənimlə maraqlanırdı amma gözlərindəki o hikkəni hələ də görə bilirdim.Mənimlə bağlı beynindəki suallara hələ tam cavab tapmamışkən hisslərimi bildirə bilməzdim. ‘’Biraz cesaretli olmağı öyrən.’’ Deyə sözün deyib qapıya tərəf addımlamaya başlamışdı ki mənim özümü cilovlaya bilməyib dediyim sözə addımını dayandırıb mənə tərəf.Hələ də inanmağım gəlmirdi öz hərəkətimə.O mənə belə baxarkən sözün altında qala bilməzdim. ‘’Ne dedin sen?’’‘’Mənə cəsarətdən danışanın özünün cəsarətli olmaması qəribə deyilmi dedim.’’ Deyə mızıldandım. Bəli, az önce məhz bu cümləni ona qarşı işlətmişdim.Hansı məqsədlə qurduğumu çox yaxşı bilirdim.Onun qarşısında aciz vəziyyətdə qalmamaq ;onun mənimlə lağ edər kimi danışması əsəbimi pozduğu və onun qarşısında özümü daha da əzdirməmək üçün bu axmaq cavabı vermişdim.‘’Deniz…’’ Səsi yetərincə təhlükəli və hirsli çıxmışdı.Qorxmalıydım elə deyilmi?Amma qorxmayacaqdım ona qarşı əzilmək kimi niyyətim yox idi.Dünən gecə mənimlə əlaqədə olub indi başqa qadının yanına gedəməzdi.Bunu təkcə mən deyil bütün dünyada yaşayan heç bir qadın qəbul edə bilməzdi zənnimcə!‘’Onunla səhər yeməyi yeməyəcəyinə söz ver.’’Söz ver? Ne zamandan beri Ehmədin sözlərinə güvənə bilərdim ki? Eslində cavabı məlum idi hər zaman onun sözlərinə güvənmişdim.Düzdü ondan əvvəllər xoşum gəlməsə də amma verdiyi sözün üstündə durduğunu çox yaxşı bilirdim.Həm yaraşıqlı həm də güvənilir ərim vardı.Erim..Bu söz ona həqiqətən yaraşırdı.‘’Söhbətdən yayınma’’Sesi buz kimi idi.Titrəməmə