. Mənə isə sadece arxasından baxmaq qalmışdı. Örtülən qapı səsindən sonra özümə gələrək uzun zamandan bəri qəhqəhə atdım.Ehməd..Mənim xətrimə tək yemək yeyəcək.Önəmli olan tək yemək yeməyi deyil məhz mənim xətrimə bir şey etməsi və fikirlərimi ciddiyə almasıdı.Hər keçən gün bu ərim deyilən bu dəliqanlıya daha çox bağlanırdım.Dəliqanlı?Bəli əsl dəliqanlı idi.Xatırlayırdım bir zamanlar dəli kimi motosklet sürərdi.Biraz dağınıq geyinərdi amma Selma ilə evlənəndən onu həmişə iş geyimində görmüşdüm.Ürəyimə bir sıxıntı çökmüşdü.Onun daha öncədən başqa bir qadınla evli olması içimi yandırırdı;tam olaraq adını qoya bilmədiyim bir hiss idi bu.Daha əvvəl belə acı hiss etməmişdim.Ax Ehməd məni nə hala saldığını bir bilsən!Nə cür duyğuların içinə saldığının fərqinə varsan!Adl qoya bilmədiyim ;evvəl hiss etmədiyim duyğuların yaşatdığını bir bilsən …-Bunun adı xoşbəxtlikdirsə bəli xoşbəxt idim, eşqdirsə bəli aşiq idim.Sevgidirsə sevirdim… Bunun adı hər nədisə elə odu. Dəniz məni məndən alırdı.İçimdəki o əvvəlki Ehmədi çıxarıb qarşıma getirirdi.Ağlımı başımdan alırdı!Şirkətə daxil olandada ağlım hələ də dünən gece yaşadığımız möhtəşəm anlarda idi.Həqiqətən gözlədiyimdən də artığını tapmışdım onda.Özümü itirəcək hala gətirmişdi məni.Otağıma keçərkən katibəm Aysel Xanıma ‘’Günaydın.’’ deyerek qapını açdım. Arxamdan təəccüblə dolu bir günaydın eşitmişdim.Üzümdə yaranan gülümseme ilə özümü rahat kresloma yasladım.Deniz məndə nələr edirdi belə.Mənim kimi dəlisov bir adamı nə hala gətirmişdi. Zamanında öz əlləriylə buzlaşdırdığı qəlbimi yenidən öz elleriyle çözmeye çalışdığının fərqindədi görəsən? Qapının çalınıb içeriye Yasəmənin girmesi ile düşüncelerimden ayrıldım.Yasəmən hər zaman ki gülüşüylə ‘’Günaydın.’’ deyerek oturacaqlardan birinə oturdu.‘’Günaydın.’’‘’Nə edirsən?’’‘’Səhər yeməyi yeməyə hazırlaşıram.’’‘’Bilseydim az önce məndə yeməz seni gözləyərdim.’’‘’Yaxşı ki gözləməmisən.’’Qarşımda ki qadının qaşları təəccüblə qalxmışdı.‘’Denizə söz verdim.’’Üzünde