a boylandım. Heç bir şey yemək həvəsim qalmamışdı. Gözüm yanda ki masaya kaydığında içimdə qəribə bir narazılıq yaranmışdı. Sevgili, ya da evli olduqları bəlli olan bir cüt var idi və bir-birilərinin gözlərindən gözlərini ayırmırdılar. O qədər çox xoşbəxt dayanmışdılar ki qadının gülüşlərini çox aydın eşidirdim. Adamın qadına baxışları isə, sanki, əlində qiymətli bir çiçəyi tuturmuş da ona baxmağa qıymır kimiydi. O baxışlarda boğulurdu qadın. Bu boğulma gözəl bir boğulma idi. Xoşbəxtlikdən boğularmış məgər insan? Deməli boğularmış. Bəlkə də həyatım boyu yaşamayacağam bir anı izləyirdim hazırda. Həyatım boyu Əhmədin gözlərində məhəbbətlə boğulamayacakdım bəlkə də. Qəlbimdə ki ağrıya fikir verməməyə çalışaraq çətinliklə gözlərimi yan masadan ayırdım və o an gözlərim od kimi olmuş gözlərlə rastlaşdı. Alov az qalardı yanında o gözləri təsvir etmək üçün. Təhlükəli bir o qədər də cəlbedici gözlər idi bunlar. "Bir qadın. -dedim ki, dərin bir nəfəs aldım. "Bir kişinin gözlərində sevgidən boğulmaq üçün səncə necə bir savab işləyib? Deyərək bitirdim sözlərimi. Sükutu davam etdirərək gözlərimin içinə baxmağa davam etdi. Bir müddət sonra sualımın cavabını tapmış olacaq ki, masada xəfifcə mənə doğru əyildi. Sanki gizli bir sirr vermək istermişçesine
"Sevmişdir. -dedi düz bir səslə. Qaşlarımı heyrətlə qaldıraraq "Sevmək savab mi? Dedim.
"Sevmək böyük ibadətdir Dəniz və bu ibadətin savabı çoxdur.
Sevmək tək başına belə bu qədər əzəmətli dayanan nadir sözlərdən biri idi. Amma ibadət və savab birləşəndə ortaya daha xoş bir məna daha xoş bir təam çıxırdı. Səsimi sakit saxlamağa çalışaraq "Bəs, bir gün o savabı məndə törədə bilərəmmi? Dedim. Bu ona qarşı açıq-aşkar dəvət idi, amma umursamazca çiyinlərini çəkməklə kifayətləndi. Gözlərimin dolmasına məhəl qoymadan ona baxmağa davam etdim və "Əlbəttə, kişidə o savabı işləməyə könüllü olmalıdır eləmi? Dedim. Üzündə qısa belə də olsa yüngül bir təbəssüm göründü.
"O kişi de savab qadını üçün günah işləməyə də könüllüdür, bəlkə