çağırmasını gördüm.
"Hesabı şirkətə göndərərsiniz.
"Bəs, Əhməd Bəy
Sakit qalmaqda artıq getdikcə müvəffəqiyyətsiz olmağa başlamışdım ki, Əhmədin məni gözləmədən çıxış qapısına üz tutması ilə arxasınca getdim. Kızdığının bilməsəm və bəli kızmakta da haqlı idi amma mənim də özümə görə haqlı səbəblərim vardı.
Arabanın yanına gələndə yenə məni məhəl qoymayaraq, öz yerinə keçmişdi. Səbrli olmağa çalışaraq məndə yerimə keçdim və sərt bir şəkildə maşını işə saldı. Gözləri yolda, o yaraşıqlı çöhrəsi isə çox sərt və təhlükəli görünürdü. Və maşına hakim olan səssizliyi söyləməyimə ehtiyac yoxdu məncə. Sevmədiyim sükut yenə özünü göstərmiş bütün sehri pozmuşdu. Bu səssizlik mənim daha çox gerilmeme səbəb olurdu. Əhmədin mənə qızıb kızmayacağını məhəl qoymayaraq, avtomobildə ki musiqi sistemini işə saldım və o anda qulaqlarımı Əməli Sandnin My Kind of Lav mahnısı doldurdu. Üzümdə yaranan gülümsəməyə mane olmadım. Tam zamanında təsadüf etmişdi mahnı. Nə gözəl deyirdi mahnıda "Qəlbimin çəkin qəlbimin təkcə sənin üçün atdığını mühakimə etmə Acı bir gülümsəmə yarandı qəlbimdə. Mənim qəlbim bir gün təkcə Əhməd üçün atar idi görəsən? Ya o yalnız onun üçün döyünən qəlbimi istər idi, yoxsa bu gün ki kimi, indi ki kimi kürəyini, yoxsa qaytardı?
İçimdə ki qəzəb və xəyal qırıqlığını danışmağa bildiyim heç bir söz yetməzdi güman edirəm. Həyatımda bir dəfə olsun bir insana güvənməyi seçmişdim. Bu insan illərdir sevdiyim qadın, uğrunda hər kəs de hər şeydən imtina edəcəyim bir qadında o da mənə yalan bildirmişdi. Nə gözləyirdim ki? Dənizin mənə qarşı doğrudan səmimi ola axmaqlığına necə yarandı? Bu qədərmi gözümü kor etmişdi bu qadının sevgisi, məhəbbəti? Əslində qəzəbim ona deyil, əslində, kendimeydi. Nəticədə ona inanan, ona yumşaq davranan və bu qədər rahat bir şəkildə qarşımda dayanmasını təmin edən məndim. Aldandım məhz Yenə aldandım ona.
Mənzilin önünə gəlməyimiz ilə avtomobili park yerinə park etdim və onu məhəl qoymadan maşından endim. Onunda enməsi ilə avtomobili kilidləyib