mənasını verməz. Dedim və masada ki yerimə alaraq səhər yeməyimə başladım. Qadının üzünün ağa döndüyünü hiss etmişdim amma məhəl qoymadım.
Səhər yeməyimi İgid ilə danışaraq etdikdən sonra otağıma çəkildim. Çox yuxusuz hiss edirdim özümü. Dünən gecə ki, olan hadisələrin gərginliyi isə hələ də üzərində. Əslində biri ilə danışmağa ehtiyacım vardı və bu insanın kim olduğunu yaxşı bilirdim. Dərhal telefonumu əlimə alaraq Ayşe aradım. İkinci işində açılmış telefon. Onun şən və səmimi "Cənab canım. Deyən səsini eşitdim.
"Necəsən canım?
"Yaxşıyam yeni oyandım, nahar edəcəyəm.
"Mən oyatmadım də?
"Yox, mən oyanmışdım.
"Hım
"Yaxşısan sən Dəniz?
Yaxşı bilərdimmi? Xeyr, təbii ki dedim. Ona da "Xeyr. Deyərək, dünən gecə ki hadisələri danışdım. Təbii hadisələri təkrar danışarkən axan göz yaşlarımı demə ehtiyac da duymurdum.
"Şişirtmiş.
"Dimi amma Ayşe? Mən ondan qorxduğum üçün demədim amma qorxduğum başıma gəldi.
Həyəcanlı bir səs tonu ilə "Mən xahiş edirəm, üzmə özünü. Dedi.
"Sənin də canını sıxdım qüsura baxma.
"Sayıqlama Dəniz eşitməyim belə bir şey bir daha.
"Yaxşı, səhər yeməyini ye sən, danışarıq bir ara.
"Yaxşı, amma incitmə özünü nəbadə yaxşımı?
"Yaxşı, yaxşı, görüşərik.
"Görüşərik. Dedi və telefonu bağladım. Yenə də iri bir səssizliklə tək qalmışdım. Hər şey nə qədər də gözəl gedirdi halbuki ki. Yenə əvvələ qayıtmaq ən son istədiyim şeyi necə buna nail olmuşdum bilmirdim. Əhməd də də günah var amma çox şişirtdi. Bəli, ona yalan demişdim, amma bir yalanın cəzası bu qədər ağır olmayaydı. Necə bir anda belə soyuyurdu anlamırdım. Necə bir adam bu?
Daha çox düşünməmək adına çantamdan Salmanın gündəliyini alaraq yatağıma oturdum və qaldığım yerdən oxumağa başladım.
4 Dekabr 2009

Hər gün bir az daha pisə getmək məcburiyyətində idi? Hər gün ərimi məndən bir az daha çalmağa məcbur idimi? Əhməd hər keçən gün daha çox uzaqlaşırdı məndən. Bəli, İgidə qarşı hər zaman bağlı idi, amma məndən sanki künc bucaq qaçır, sanki. Üstəlik, o son gecə ki müzakirə