izah etməyə yüngül qalardı. Dərin bir nəfəs aldım. Bir şeylər bildirməliydim amma, lakin heç bir şey gəlmirdi ağlıma. Sanki beynim uyğun gəlmiş kimiydi. Əhməd bir şey söyləməyəcəyəm anlamış olacaq ki sürətli addımlarla yatağa yaxınlaşdı və əlimdə ki gündəliyini möhkəm çəkib aldı. Elə o an məhv olduğumu hiss etmişdim.
Əhməd əlində ki gündəliyi açaraq bir neçə sətir oxuduqdan sonra sərt bir şəkildə bağlayaraq od saçan gözlərini mənə çevirdi.
"Haradan tapmısan?
"İgid şkafından tapdım.
"Nə zamandan səndədi?
Məhz ən çətin suallardan biri idi bu. Həqiqəti desəm qızardı. Xoş deməsəm də qızardı, artıq hər şey üçün çox gec qalmışam. Sadəcə "Uzun zamandır. İye mızıldandım.
Sərt simasında təhlükəli bir təbəssüm yaranmışdı və "Hər şeyi oxudun mı bari? Dedi. Mənfi mənada dərhal başımı tərpətdim.
"Xeyr, yalniz
"Yalnız nə? Deyə çığırdı.
"Sənin başqa bir qadını sevdiyini danışırdı
Boşda ki, əlini saçlarının arasından keçirdi və daha sonra qəzəbdən koyulaşmış gözləri "Rədd Ol get evimdən Dəniz. Dedi. Elə o an eşitdiklərimdən əmin olmadım. Mənə rədd ol mu demişdi? Əslində əmin olmağıma deyil bunu eşitmək istəməsən bu üzdən titrək bir səslə "Əhməd - dedim, amma o dərhal sözümü kəsərək" Rədd Ol get evimdən, bir daha səni görmək istəmirəm. Dedi və sürətlə otaqdan çıxdı.Nə edəcəyimi bilməz bir halda, eləcə yataqda dayandım. Seldə deyilən qadın Əhmədin arxasınca çıxdı otaqdan. Ürəyim çox acıyırdı Üstəlik, bu dəfə qəlbimin yanında birdə qürurum vardı. Artıqlaması ilə qırılmış bir hissdi bu. Ağrı içində udaraq ayağa qalxdım. Daha çox burada qala bilməzdim.Şkafa üz tutaraq əlimə keçirdiyim kiçik çamadana bir neçə əşya götürdüm. Heç bir şey edəcək halda deyildim. Əlimi qaldıra biləcək gücü görə bilmirdim özümdə.Biraz əvvəl bu evdən çıxmalı idim. Əllərim titrəyərək kiçik çamadanımı toqqanı çəkdim və yatağın üzərində ki, telefonumu çantama qoyaraq pilləkənlə endim. Bədənimin hər bir üzvü titrəyirdi. Gözümdən axan yaşlar isə cavabı idi. Qapıya doğru yönələrkən İgid ilə qarşılaşdım.