bir şəkildə Əhmədə baxırdım. Aramızdakı məsafə yox deyiləcək qədər az idi. Dişlərinin arasından tıslayaraq "Dəniz. Dedi. Gözlərimi onun təhlükəli və atəş kimi olan gözlərinə dikdim. Heç bir şey söyləmədən baxırdım sadəcə. O qaranlıq gözlər heç bir şey görməmək isə canımı yandırmaqdan başqa bir işə yaramırdı.
"Qızımdan uzaq dur. Deyərək məndən uzaqlaşdı.
Eşitdiyim sözlər isə artıq son müqavimət göstərmə çabam da dağılmışdı. Əhmədin məndən uzaqlaşması ilə dərhal qapıya tərəf qayıtdım və qapını açıb evdən çıxdım. Birdən hıçqıra hıçqıra ağlamağa başlamışdım belə.

Boş gözlərlə qapıya baxırdım. Çıxıb getmişdi, bax, Eynilə dediyim kimi etmişdi. Yavaş addımlarla otağa girəndə hələ də onun qoxusunun yataq otağımda hökm sürdüyünü fərq etdim. Yataqda az əvvəl uzandığı qism qırışmışdı. O hissənin üzərinə uzanaraq onun qoxusunu aldım uzun, uzun. Gözümdən axan bir neçə damla yaşa mane olammadım.
Əlimdə ki Salmanın gündəliyinə baxdım. Bu gündəliyi Selma öldükdən sonra yataq otağımızda tapıb hər səhifə oxumuşdum. Gündəliyin son səhifəsində isə açıqca Dənizin adını verməsə də o olduğunu müəyyən edəcək bir neçə şey yazırdı. Biranlıq qorxmuşdum Dənizin bunu anlamış olmasından amma anlamadığı məlum idi.
Əsəbiydim ona həm də artıqlaması ilə. Ona olan inamımı hər səfərində boşa çıxardı. Onun bu gündəliyi oxumağa haqqı yox idi, tapdığı zaman mənə söyləməli. Gizli gizli gündəlik oxumaq düzgün dedi ki, bu günlük bir də mənim ölən arvadımın gündəliyi. Bunu oxuyanda ki məqsədini həqiqətən maraq etmişdim. Nə istəyirdi görəsən? Burada yazılanları oxuyanda nə olacaq görəsən?
Sifəti gözlərimin önündən getmirdi. Necədə bitmiş və məhv olmuş qalmışdı Canı yanırdı bilməsəm də, amma mənim də ürəyim yanırdı Lənətlənmiş faylları evdə unudub gəlməsəydim, bəlkə də öğrenemeyecektim Yada Seldə Xanıma gətirməsini demək əvəzinə özüm çıxmış olsaydım otağa belə olmazdım. Bilməmək daha yaxşı idi bilmirdim. Tək bildiyim canımın çox yanırdı.
Onun qoxusu bu qədər yaxınımda, bu qədər çox həyatıma