kresloya söykəndim və qəzəblə gözlərimi yumdum.
Bölüm - 29
"Mən çox böyük səhv etmişəm. Deyə mızıldandım. Bəli, həqiqətən də çox böyük bir səhv edərək bağlanması mümkünsüz yaralar açmışdım. Necə bir qəflətə düşüb belə böyük səhvlər etdiyimi anlamırdım. Yox, mən belə səhvlər edərkən də bir dəfə olsun Dəniz mənə həqiqəti danışmayıb. Bəlkə o zaman Ah, kimi aldadırdım ki? O zamanda ona inanmazdım və onu yalançılıqda günahlandırardım. Onunla evləndim ailə qurmasının etdiyim səhvlər mini keçmişdi. Onu sarıb dolaşmaq istəyərkən qəzəbim gözlərimi kor etmişdi və onu ən çox mən yaralamışdım. Qəlbimdə hər saniyə daha çox artan bir ağırlıq yaranmışdı. Canım yanırdı, apardığım səhvin peşmançılığını ən dərin, aldığım nəfəsdə hiss edirdim.
"Nə olur?
Ömərin soyuq və düz səsi ilə gözlərimi yüngülcə açaraq başımı dostuma doğru çevirdim.
Onu Onu hamı günahlandırdım mən.
"Nə üçün?
"O alçaq adamdan hamilə qaldı deyə. Onun cinayəti kimi gördüm və hər zaman ona qarşı bir cəbhə təşkil etdim.
Ömər ifadəsiz gözləri ilə mənə baxırdı. Deyəcəklərini beynini dardır kimiydi. Əlini belimə qoyaraq "Bax dostum, mən məhəbbətdən, sevgidən anlamıram, amma onu deyə, bir şeyi istəyirsənsə alacaqsan. O şeyi almaq ərzində lazım olan hər şeyi edəcəksən. Yəni - dedi və dərin bir nəfəs alaraq "Arvadını istəyirsənsə onun könlünü alacaqsan. Deyə bitirib sözlərini. Üzümdə acı bir təbəssüm yaranmışdı. Qalxın, Dəniz hələ də mənim arvadım idi? Hələ də özünü elə görür idimi? Güman edirəm, özünü elə görməsi üçün hər şeyi verərdim, hər şeyi onun uğrunda fəda edə bilərdim.
"Artıq çox gec.
Anlamamış bir üz ifadəsi ilə dostum mənə baxırdı. Açıqlama lazım bilərək "Onu evdən qovdum. Dedim. Ömərin sərt çöhrəsində xəfif bir çaşqınlıq görünsə də dərhal köhnə ifadəsiz halına qayıtdı.
"Ola bilər, get arvadını al.
Get, arvadını al, Nə qədər də asan deyirdi ki, belə. Kaş deyildiyi qədər də asan olsaydı belə, mən Dənizi, gözəl arvadımı götürüb evimizə getirsəydim amma məhz belə olmurdu.
"Hər şey o qədər bəsit