t deyil.
Ömər umursamazcasına çiyinlərini atdı.
"Sən bilərsən, asan deyil - deyib geri də çəkilə bilərsən, istədiyin şeyi əladə bilərsən. Seçim sənin dostum, görüşərik.
Bir şey deməyə gözləmədən arabadan düşmüşdü. Boş gözlərlə qabaq şüşədən bayıra baxdım. Hər kəs bir təlaş içərisində. Kimisi əlində böyük bir çamadan tək başına gəlmişdi otelə. Bəzi yanında sevgilisi, arvadı, uşaqları Uşaqları! Bu söz həqiqətən çox gözəl idi. Dəniz və mənim uşaqlarımız, İgidə bir qardaş. Hər nə qədər həkim bunun çox çətin olduğunu söyləsə də mən bir gün ola biləcəyinə inanırdım. Tabe Dənizi qovub, bütün ailəmi məhv etməsəydi olardı bu.
Əllərimi saçlarım arasına keçirmişəm. Artıq düşünməkdən başıma ağrılar olmuşdu. Bir anlıq hirslə etdiyim bir şeyin qiymətinin bu qədər ağır olması həqiqətən ədalətsizlikdi. Ömərin dediyi kimi ya dərhal geri çəkilməliydim, ya bu lənət əvəzə dözərdim, ya da gedib arvadımı alacaqdım. Onsuz da bir dəfə geri çəkildiyim üçün üçün bunları yaşamırdımmı? Artıq geri çəkilməyə olmağa heç bir şəkildə niyyətim yoxdu.
Gedib arvadəmə geri qaytaracaqdım ! O mənə aid idi və mənim yanımdan ayrılmazdı!

Özümü, çöldə qalmış və bir damla suya möhtac biri kimi hiss edirdim. O bir damla suyu içib öləcəyimi düşünürdüm, amma hər gün, hər keçən saat yaşayırdım Və bu susuzluğumm bir az da artaraq davam edirdi. Əhmədə ehtiyacım artdıqca içimdə ki qəzəb odu bir az da harlanıyordu.
Gözümdən axan bir damla yaşı əlimin tərsi ilə silərək hamamdan çıxdım. Saatlardır boş bir şəkildə özümə baxırdım. Onsuz bir həftə keçə bilməmişdi. Nə ara ona bu qədər alışdığımı anlamamışdım belə. Bəli, ona qarşı bir bağım başlamışdı, amma hamı bir bağ - deyə öz-özümə təkrar edirdim. Halbuki mən onun aludəçisi olmuşam, bu həqiqəti onsuz keçirdiyim bu bir həftə açıq manşet sifətimə vurmuşdu.
Bir az da bu otaqda qalsam düşüncələrimdən boğulacağımı qənaət gətirərək otaqdan çıxdım. Gözüm qolumda ki saata kaydığında günortanı çoxdan keçmiş olduğunu gördüm. Güman edirəm ki, bu, bir həftədir gördüyüm