f bir çiçekmişim kimi davransın Gözlərində o gözəl parıltıyla baxsın. Mən bunları istəyirdim.
"Ana, mən onsuz nəfəs ala bilmirəm ki
"Unudacaqsan, başqa əlacın yoxdur.
Səsi hər nə qədər sərt bir tonda çıxsa da gözlərində ki ağrını çox yaxşı olmuşdum. Bilirəm, mənim daha çox üzülmemem üçün çalışırdı, Əhmədin məni incidəcək şübhələnərkən bu hadisə anamın şübhələrini sübut edir xarakter daşıyırdı. Daha çox düşünməmək adına yenidən gözlərimi kənara çevirdim. Buradan bağa giriş, çıxışlar çox dəqiq bir şəkildə görünürdü. Əlbəttə, elə baxdığım şüşədən Əhmədin arabasını görməliyəm mümkün dimi? Xəyal idi? Amma xəyal olmayacaq qədər həqiqət dayanmışdı.
"Əhməd bilərmi?
Anam və Ayşe də dalğın bir şəkildə bağça girişinə baxdılar. Həqiqətən də Əhməd idi. O gözəl bahalı arabasını park etmiş və arabadan düşmüşdü. Hər zaman ki, çöhrəsi çox sərt və qatı. Üzü bir qədər solmuş kimiydi, sanki? Ah, nələr hesab edirəm ki, mən Daha əhəmiyyətli düşünməyim lazım olan şeylər var belə daha sonra düşünəcəyəm şeylər üzərində baş sındırırdım.
Zil səsi ilə düşüncələrimdən ayıldım və o anda bədənimə bir titrəmə hakim oldu. Zəng ikinci dəfə döydülər amma anam inadla oturduğu yerdən qalxmamışdı. Ayağa qalxdım və kresloların arasından keçdim. Daha irəliyə gedə, ayaqlarım sanki olduğum yerə yapışmış kimi. Ayşe bunu anlamış olacaq ki o qapını açmağa getdi və bir müddət sonra öndə Əhməd, arxada Ayşe içəri girdilər. Tam da təxmin etdiyim kimi Əhməd çox yorğun və nəfəs dayanırdı. Onun o solğun üzünü əllərimin arasına alıb, o gözəl kişisi dodaqlarına bir öpüş buraxmamaq üçün özümü çətin tutdum. İçimdə ki səs sənə etdiklərini nə tez unutdun deyib durur
Unutmamışdım, qürurum da, qəlbimdə artıqlaması ilə sınmışdı, amma məhz. Nə çətindi düşünmək, hələ birdə o od kimi gözləri ilə gözlərimin içinə baxanda necə mən sağlam düşünə bilərdim ki?Onun əzab çəkdiyini müəyyən edən səs tonu ilə bir az olsun, özümü ələ almağa çalışdım, amma nə çarə! O gözlər məni belə əsir aldıqca və özünə doğru çəkdikcə özümü