adama baxırdım. O isə məni önəmsəmədən yaşıl gözləri ilə qarşımızda ki ucsuz-bucaqsız dənizi seyr edirdi. Bu mövzuların onu sıxdığını səs tonundan anlayardım. Xoş çox köhnə yoldaş olmasaq anlamam qeyri-mümkün idi. Səsində və üzündə tək bir duyğu belə saxlamayan bir adamdı bu!
'' Bir şey sənin üçün ya olur ya da olmaz. Niyə olmur deyə araşdırmazlar belə. Xeyr, nə gözləyirdin qollarına filan atlamasını mı? ''
Bəli! Tam olaraq gözlədiyim bu idi. Onu almağa gedəndə qollarıma atlamasını gözləyirdim, çünki onu qovduğum zaman, o bərbad səhvi etdiyimdə yəni heç getməyə könüllü deyildi. Üstəlik Efe'nin ondan ötrü darıxdığını söylədiyimdə qətiliklə mənimlə gələcəyindən əmin idi. Dərin bir iç çəkdim və '' Canım yanır. '' Dedim. Əslində bu iki söz içimdə ki fırtınanı, qanayan ürəyimi anlada bilmezdi. Deniz bu gün mənim ürəyimi əlləri arasında sıxıb, parçalamışdı mənə də bu parçaları yığmaqdan başqa bir şey qalmamışdı.
'' Keçer. ''
Ömərin səsi bir insanın qanını donduracaq qədər soyuq və əhəmiyyətli hesab etməz çıxmışdı. Bu adamın duyğuları olub olmadığından əmin ola bilmirdim bəzən. Çalan telefonum ilə homurdanarak cibimdən telefonumu çıxartdım. Selda xanımın zəng etdiyini görüncə açdım.
'' Əhməd bəy. ''
Sesi çox təlaşlı gəlirdi qadının .
'' Selda bacı? ''
'' Şey ... Efe'nin temperaturu yüksəlib mən ... ''
Hıçqırıqları danışmasına mane olurdu. Özümü sakit olmağa məcbur edərək '' Selda bacı indi necədi? '' Dedim.
'' Pis. Mən salmaq üçün çabaladım amma düşmədi hələlik 39,5. Bir az daha çıxarsa sudurqa keçirə bilər siz geli ... ''
Sözünü tamamlamasına icazə vermədən '' Efe'yi hazırla və səndə hazırlan on dəqiqəyə gələcəyəm. '' Dedim və telefonu bağladım. Ömərin baxışları üzərimdə idi.
'' Oğlum xəstə. '' Deyərək kontakta duran açara getdi əlim. Ömərin enməsini gözləyirdim lakin o enmək yerinə daha çox kreslosunda yerini rahatlayıb və '' Eee, getmir mi? '' Deyə soruşdu sərt bir səs tonuyla. Bir şey söyləmədən avtomobili işlədərək evə doğru sürdüm.
-
Əhməd